«Tolyamory»: Όταν η απιστία σε μία σχέση γίνεται «ανεκτή» χωρίς να υπάρχει πραγματική συμφωνία

Το ερώτημα «τελικά τι είμαστε» μπορεί να εμφανιστεί σε πολλές σχέσεις, ειδικά όταν τα όρια μεταξύ αποκλειστικότητας και ελευθερίας δεν έχουν καθοριστεί ξεκάθαρα.

Σε αυτή τη γκρίζα ζώνη έρχεται να προστεθεί ένας σχετικά νέος όρος: tolyamory.

Η λέξη αποτελεί συνδυασμό των όρων tolerate και polyamory και χρησιμοποιήθηκε από τον αρθρογράφο και podcaster Dan Savage για να περιγράψει μια σχέση στην οποία ο ένας ή και οι δύο σύντροφοι ανέχονται τις σεξουαλικές επαφές του άλλου με τρίτα πρόσωπα, χωρίς όμως να σημαίνει ότι τις επιθυμούν ή τις εγκρίνουν.

Εδώ βρίσκεται και η βασική διαφοροποίηση από την πολυσυντροφικότητα ή τις άλλες μορφές συναινετικής μη μονογαμίας. Σε αυτές τις σχέσεις, οι κανόνες και τα όρια έχουν συζητηθεί εκ των προτέρων και οι συμμετέχοντες έχουν συμφωνήσει σε αυτά.

Στο tolyamory, αντίθετα, μπορεί ο ένας σύντροφος να επιθυμεί μια αποκλειστική σχέση, αλλά να επιλέγει τελικά να μην αντιδρά ή να «κάνει τα στραβά μάτια» στις επαφές του άλλου.

Ακριβώς αυτό το στοιχείο έχει προκαλέσει συζητήσεις και αντιδράσεις. Κάποιοι θεωρούν ότι πρόκειται ουσιαστικά για μια μορφή απιστίας που δεν οδήγησε στον χωρισμό και απέκτησε απλώς έναν νέο όρο. Άλλοι βλέπουν το tolyamory ως μια συνειδητή επιλογή ζευγαριών που προτιμούν να μην γνωρίζουν ή να μην ελέγχουν κάθε λεπτομέρεια της ερωτικής ζωής του συντρόφου τους.

Η συζήτηση εντάσσεται σε μια ευρύτερη αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο αρκετοί νέοι αντιλαμβάνονται τις ερωτικές σχέσεις. Σύμφωνα με έρευνα των Ashley Madison και YouGov που επικαλείται το δημοσίευμα, μέρος των ηλικιών 18-29 εμφανίζεται πιο θετικό απέναντι στις ανοιχτές σχέσεις.

Ένα από τα επιχειρήματα που καταγράφονται είναι ότι μια τέτοια μορφή σχέσης μπορεί να μειώνει την προσδοκία ότι ένας και μόνο άνθρωπος πρέπει να καλύπτει όλες τις συναισθηματικές και ερωτικές ανάγκες του συντρόφου του.

Ωστόσο, στην περίπτωση του tolyamory το κρίσιμο ερώτημα παραμένει διαφορετικό: είναι πραγματική αποδοχή ή απλώς ανοχή μιας κατάστασης που κάποιος δεν επιθυμεί;

Ο φόβος ενός χωρισμού, η οικονομική ή συναισθηματική εξάρτηση, η ύπαρξη παιδιών αλλά και οι κοινωνικές πιέσεις μπορούν, σύμφωνα με τη σχετική συζήτηση, να οδηγήσουν έναν άνθρωπο στο να αποδεχθεί μια κατάσταση που στην πραγματικότητα τον δυσκολεύει.

Έτσι, το tolyamory δεν περιγράφει απλώς μια διαφορετική μορφή σχέσης. Φέρνει στο προσκήνιο ένα ευρύτερο ζήτημα: πού τελειώνει η ελεύθερη επιλογή και πού αρχίζει η ανοχή απέναντι σε κάτι που πραγματικά δεν θέλουμε;