Μετεωρίτης από τη Σαχάρα αποκαλύπτει ίχνη «χαμένου» πλανήτη ηλικίας 4,5 δισ. ετών

Νέα στοιχεία για τα πρώτα στάδια σχηματισμού του Ηλιακού Συστήματος φέρνει στο φως μια επιστημονική μελέτη, η οποία βασίζεται στην ανάλυση ενός σπάνιου μετεωρίτη που εντοπίστηκε στην έρημο Σαχάρα.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Κολοράντο στο Μπόλντερ εκτιμούν ότι το διαστημικό πέτρωμα, γνωστό ως NWA 12774, ενδέχεται να αποτελεί απομεινάρι ενός αρχαίου πλανητικού εμβρύου, ενός μεγάλου ουράνιου σώματος που υπήρχε πριν από περισσότερα από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια και καταστράφηκε σε βίαιη σύγκρουση κατά τη διαμόρφωση του Ηλιακού Συστήματος.

Ο συγκεκριμένος μετεωρίτης ανήκει στην εξαιρετικά σπάνια κατηγορία των αγγριτών, μιας ομάδας διαστημικών πετρωμάτων που θεωρούνται από τα αρχαιότερα γνωστά υλικά του Ηλιακού Συστήματος. Από τους δεκάδες χιλιάδες μετεωρίτες που έχουν καταγραφεί παγκοσμίως, ελάχιστοι παρουσιάζουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αυτής της κατηγορίας.

Κατά την ανάλυση του δείγματος, οι επιστήμονες εντόπισαν κρυστάλλους κλινοπυροξένης με υψηλή περιεκτικότητα σε αλουμίνιο. Τα ορυκτά αυτά φαίνεται να σχηματίστηκαν υπό εξαιρετικά υψηλές πιέσεις, γεγονός που υποδηλώνει ότι προέρχονταν από το εσωτερικό ενός πολύ μεγάλου ουράνιου σώματος.

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της ερευνητικής ομάδας, οι συνθήκες σχηματισμού των κρυστάλλων απαιτούσαν πιέσεις που δεν θα μπορούσαν να αναπτυχθούν σε έναν κοινό αστεροειδή. Αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το μητρικό σώμα του μετεωρίτη είχε πιθανότατα ακτίνα άνω των 1.000 χιλιομέτρων και ίσως πλησίαζε σε μέγεθος τη Σελήνη ή ακόμη και τον Άρη.

Παράλληλα, η χημική του σύσταση διαφέρει σημαντικά από εκείνη της Γης και του Άρη, γεγονός που ενισχύει την εκτίμηση ότι πρόκειται για έναν ξεχωριστό κόσμο που δεν επιβίωσε μέχρι σήμερα.

Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Earth and Planetary Science Letters», ενισχύει τη θεωρία ότι το πρώιμο Ηλιακό Σύστημα ήταν πολύ πιο σύνθετο και πυκνοκατοικημένο από ό,τι πιστευόταν μέχρι σήμερα. Πολλά πλανητικά έμβρυα φαίνεται πως σχηματίστηκαν, συγκρούστηκαν και εξαφανίστηκαν, συμβάλλοντας τελικά στη δημιουργία των πλανητών που γνωρίζουμε σήμερα.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι παρόμοια θραύσματα από χαμένους κόσμους μπορεί να βρίσκονται ακόμη αταυτοποίητα σε συλλογές μετεωριτών ανά τον κόσμο, περιμένοντας να αποκαλύψουν νέα μυστικά για την καταγωγή του πλανητικού μας συστήματος.