Χ.Αλεξίου: «Είμαι μάνα που θέλει να είναι ερωτευμένη, φίλη, αδερφή και τσογλάνι μερικές φορές»

Η Χάρις Αλεξίου κατά τη διάρκεια συνέντευξής της δήλωσε πώς «είμαι μάνα που θέλει να είναι ερωτευμένη, φίλη, αδερφή και τσογλάνι μερικές φορές».

Η τραγουδίστρια μίλησε για όλα όσα διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα της, για την οικογένειά της, αλλά και για τη σημασία του έρωτα στη ζωή της.

Όταν ρωτήθηκε πώς αυτοπροσδιορίζεται, η Χάρις Αλεξίου απάντησε:

«Θα έλεγα ότι είμαι μάνα. Μου αρέσει να είμαι μάνα για πολλούς. Έχω έναν γιο αλλά αισθάνομαι ότι έχω πολλά παιδιά και υπάρχουν πολλά παιδιά που με λένε μάνα. Το έχω αυτό της μάνας, με τα καλά της και με τα κακά της.

Το “ζακέτα να πάρεις” το λέω. Μάνα που θέλει να είναι ερωτευμένη, φίλη, αδερφή. Και είμαι και τσογλάνι μερικές φορές. Γιατί την ώρα που μου τη βαράει, μου αρέσει να σηκώνομαι και να κάνω το δικό μου, αυτό που δεν έκανα στη μάνα μου».

Μιλώντας για τον έρωτα, η τραγουδίστρια εξομολογήθηκε πως ακόμα παίζει μεγάλο ρόλο στη ζωή της:

«Απόλυτο. Θα έλεγα πως ήμουν πολύ ερωτιάρα. Ερωτευόμουν πάρα πολύ και πολύ δυνατά. Μπορούσα να σκάσω, να εκραγώ από τον έρωτα. Και πόσο ωραίο είναι που παντρεύτηκα από έρωτα.

Τον άνθρωπο που είχα ερωτευτεί. Γιατί ο έρωτας είναι μία ανάγκη για κάτι που δεν τελειώνει ποτέ. Ακόμη παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στη ζωή μου».

Σχετικά με το ερώτημα αν ο έρωτας είναι το πιο σημαντικό «καύσιμο» της καλλιτεχνικής δημιουργίας, δήλωσε:

«Δεν ξέρω, αυτό που ξέρω είναι ότι κρατάει τον άνθρωπο ζωντανό, μαλακό, υγρό. Στεγνώνει ο άνθρωπος χωρίς τον έρωτα. Μπορείς να ερωτεύεσαι τα πάντα. Με πράγματα, με καταστάσεις.

Σημασία έχει να υπάρχει ο έρωτας στη ζωή σου, γιατί ο έρωτας είναι ομορφιά, φέρνει τη γέννηση του ωραίου. Κι εγώ θέλω να γεννιούνται ωραία πράγματα για να μπορώ να τα ερωτεύομαι».

Όπως εξήγησε η Χάρις Αλεξίου, η οικογένειά της πάντα ανησυχούσε για το κομμάτι της προσωπικής της ζωής και η μητέρα της ιδιαίτερα καθώς ήθελε να είναι «καλό κορίτσι», γεγονός που την περιόρισε.

Η τραγουδίστρια τα πρώτα χρόνια στη ζωής της τα πέρασε στη Θήβα, ωστόσο στην ηλικία των 8 όλα άλλαξαν. Μετακόμισε στην Αθήνα και μεγαλώνοντας έγινε μία από τις μεγαλύτερες και διαχρονικές καλλιτέχνιδες:

«Συνέβη γιατί ήταν να συμβεί. Δεν το λέω όμως τόσο μοιρολατρικά. Ήρθα στην Αθήνα 8 ετών. Ξεριζωθήκαμε. Βαριά λέξη, αλλά στην ουσία ναι. Φύγαμε από το πατρικό μου στη Θήβα. Αρρώστησε ο μπαμπάς μου.

Η μητέρα μου αναγκάστηκε από εκεί που ήταν μία νοικοκυρά στο σπίτι της, να βγει να εργαστεί και να μας φέρει στην Αθήνα. Έτσι μπήκαμε πολύ γρήγορα στη ζωή της πόλης και στην αγριάδα της. Μακριά από τις ασφάλειές μας, από τους συγγενείς μας, από το σόι, αλλά και από τον έλεγχό του».