Pizza Fan: Στο «φως» αποκαλυπτικοί διάλογοι για τα «κεράσματα» και το όριο των 40 ευρώ

Στη δημοσιότητα ήρθαν αποκαλυπτικοί διάλογοι μεταξύ των μελών της οργάνωσης, που κατηγορούνται ότι μέσω του δικτύου καταστημάτων Pizza Fan δεν απέδωσαν ΦΠΑ δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ.

Στους διαλόγους, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ., γίνεται αναφορά στα λεγόμενα «κεράσματα», στον τρόπο λειτουργίας τους, αλλά και στις παρεμβάσεις που φέρεται να έγιναν στο πληροφοριακό σύστημα της επιχείρησης.

Οι συνομιλίες αποτυπώνουν συζητήσεις για το πόσο συχνά μπορούσε να καταχωρίζεται ένα «κέρασμα» στον ίδιο πελάτη, ποια όρια θα ίσχυαν και πώς θα ελέγχονταν τα καταστήματα που δεν αξιοποιούσαν τη συγκεκριμένη δυνατότητα. Παράλληλα, καταγράφονται αναφορές στην ανάγκη περιορισμού των γραπτών επικοινωνιών και στην αποφυγή ενημέρωσης ορισμένων συνεργατών.

Ενδεικτικός είναι ο διάλογος που αποδίδεται στον επικεφαλής της επιχείρησης, Κωνσταντίνο Αντάρα, και στον τεχνικό διαχειριστή του πληροφοριακού συστήματος, ο οποίος είχε αναλάβει τον προγραμματισμό των σχετικών ρυθμίσεων.

Επικεφαλής: Να σε ρωτήσω κάτι. Έκανες κάτι με τα κεράσματα (ακατάληπτη λέξη) και αν έχει μέλλον αυτό το πράγμα;

Τεχνικός: Το έφτιαξα όπως είπες, μίλησα με τον Η. Μάξιμουμ δύο το μήνα, ο καθένας το ντελίβερι, αυτό.

Επικεφαλής: Α, αυτό δηλαδή δεν το είχε πριν;

Τεχνικός: Όχι, όχι. Αρχικά, φαντάσου, πιο παλιά το είχαμε μία φορά στις 60 μέρες.

Επικεφαλής: Ναι.

Τεχνικός: Το είχαμε πάει μία φορά στις 30. Και τώρα, την τελευταία φορά που μιλήσαμε, μου λες να μην πάει πάνω από δύο φορές το μήνα. Οπότε το βάλατε μία φορά στις 15, να μπορείτε να το κάνουνε. Κάθε δεκαπέντε, μάξιμουμ δύο φορές.

Επικεφαλής: Να κάνει δεύτερη φορά δηλαδή;

Τεχνικός: Στο μήνα, μέχρι δεύτερη φορά.

Επικεφαλής: Μία, μία, α, στο καπάκι. Κάθε, μετά από 15 μέρες.

Τεχνικός: Αυτό κοιτάει κάθε μέρα. Χτυπάει προοδευτικά, κατάλαβες;

Επικεφαλής: Ξαναδίνει, να μη του ξαναδίνει μετά από δεκαπέντε;

Τεχνικός: Σωστά, έτσι ακριβώς. Μόνο μετά από ακριβώς 15 μέρες θα μπορέσει να του ξαναδώσει. Από 15 και πάνω τον αφήνει να ξαναδώσει.

Επικεφαλής: Ναι, ελπίζω να μη φωνάξουνε, εντάξει.

Τεχνικός: Μου είπε και ο Δ., τον ενημέρωσα, και το Δ. χτες τον πήρα τηλέφωνο, ότι αυτό είναι το μόνο κριτήριο που μπορούμε να πειράξουμε. Όλα τα άλλα δεν πειράζονται ουσιαστικά.

Επικεφαλής: Ναι.

Τεχνικός: Είδαμε και αυτά που είπαμε, ότι υπάρχουν ανοιχτά τέικ (TAKE). Το ξέρουνε και οι ίδιοι, αν θέλουν να τα χρησιμοποιήσουνε ή όχι. Τώρα, αξία παραγγελίας και τα λοιπά, είπαμε δεν τα πειράζουμε αυτά. Έχουμε ένα όριο των 40 ευρώ. Ότι μέχρι 40 ευρώ απόδειξη μπορεί να βγει κέρασμα, αλλιώς δεν το βγάζουμε για κέρασμα. Ο Μ. μου λέει «όχι, αυτά δεν τα πειράζουμε», μου λέει. «Όλα τα φιξ (FIX) που έχουμε, τα αφήνουμε όπως είναι».

Οπότε τους ρίξαμε αυτό: μάξιμουμ, δηλαδή, θα μπορούνε κάθε 15 μέρες μίνιμουμ να μπορούν να κάνουνε ένα κέρασμα στον ίδιο πελάτη ντελίβερι (DELIVERY). Θα το παρακολουθώ εγώ τώρα από εδώ και πέρα, δηλαδή από χτες που το αλλάξαμε, να δω πόση αλλαγή θα αρχίσει να δημιουργείται. Έχω σημειώσει εγώ τη μέρα και θα το ξανακοιτάμε μετά, να δούμε τι αλλαγές βγήκανε.

Επικεφαλής: Εντάξει, έγινε αγόρι μου.

Σε δεύτερη συνομιλία, ο Κωνσταντίνος Αντάρας ζητά από στενό συνεργάτη του, που περιγράφεται ως το δεύτερο πρόσωπο στην επιχείρηση, να ελέγξει τι έχει γίνει με τις ρυθμίσεις των «κερασμάτων» και ποια είναι η οικονομική τους επίδραση.

Στη συζήτηση γίνεται επίσης αναφορά στην ανάγκη να αποφεύγονται οι γραπτές επικοινωνίες, ενώ οι συνομιλητές συζητούν ποιοι θα πρέπει να γνωρίζουν τις σχετικές αλλαγές.

Συνεργάτης: Θα πάω να τους δω λίγο.

Επικεφαλής: Δες το θέμα με τα κεράσματα, τι έκανε ο άλλος, τι βγαίνει.

Συνεργάτης: Το έχει φτιάξει ο Π. Θέλω να τον δω σήμερα, γιατί με πήρε τηλέφωνο προχτές που ήμουν χάλια.

Επικεφαλής: Ναι.

Συνεργάτης: Και μου λέει έτσι και έτσι και έτσι. Του λέω «για πες μου τι έκανες». «Ένα, δύο», μου λέει, «κάνω αυτό, αυτό, αυτό». Λέω «κάν’ το και ενημέρωσε και τον Κώστα». Δεν σε ενημέρωσε;

Επικεφαλής: Μου το ‘πε, μου το ‘πε.

Συνεργάτης: Ωραία, αυτό θα δω.

Επικεφαλής: Ναι, δες και το… αυτό θα το βάλουμε μπροστά.

Συνεργάτης: Αυτό θα το δω, θα το δω, γιατί του ‘πα να το δει σε πόσα σημεία έχει φτάσει και του είπα και στον Η. ότι δεν ενημερώνει κανένας τίποτα, μόνο με το στόμα.

Επικεφαλής: Ναι, εννοείται. Και επίσης, και επίσης…

Συνεργάτης: Ούτε μήνυ… μη κάνει κανένας μαλάκας καινούργιος και στείλει κανένα μήνυμα.

Επικεφαλής: Καλά, ελπίζω πως αυτό είναι.

Συνεργάτης: Ε, εντάξει, ξέρω ‘γω. Το λέω πάντα εγώ, ξέρεις γιατί; Εγώ πάντα είμαι της άποψης ότι πρέπει να σκέφτεσαι τα πάντα και να φυλάς τον κώλο σου απ’ όλες τις πάντες. Οπότε επαναλαμβάνω δέκα φορές για να ‘μαι εντάξει, τι να κάνω.

Επικεφαλής: Ναι, καλά έκανες.

Συνεργάτης: Ε, τώρα σου λέω, μόνο ένας καινούργιος επιθεωρητής μπορεί να θεωρήσει ότι κάτι είναι κάτι απλό, ας πούμε.

Επικεφαλής: Όχι, δεν θα μιλήσει ο επιθεωρητής γι’ αυτό.

Συνεργάτης: Α, θα το πάρει ο Η. όλο πάνω του;

Επικεφαλής: Όχι, όχι, λάθος. Μόνο του. Καταρχήν, ό,τι είναι αυτή τη στιγμή, όχι, δεν θα πει τίποτα.

Συνεργάτης: Τίποτα κανένας.

Επικεφαλής: Το μόνο που θα πει ο Η. σε κανένα… ούτε ο Η. θα ξέρει.

Συνεργάτης: Οκέι, άρα το τσεκάρω εγώ με τον Σωτήρη τότε και δεν κάνω κάτι.

Επικεφαλής: Ναι, ακριβώς, ακριβώς, γιατί αύριο μπορεί να το ξαναλλάξουμε προς τα πίσω ή προς τα πάνω ή οτιδήποτε.

Συνεργάτης: Ναι, κατάλαβα.

Επικεφαλής: Κατάλαβες; Δεύτερον, εντάξει, εννοείται ότι κανόνες, πιστωτικές, αυτά θα συνεχίσουν να υπάρχουν.

Συνεργάτης: Αυτό δεν αλλάζουνε, τέρμα, δεν υπάρχει περίπτωση. Δεν θα εκτεθούμε μόνοι μας σαν τους μαλάκες.

Σε τρίτο διάλογο, ο επικεφαλής της επιχείρησης συνομιλεί με στενό συνεργάτη του για τα καταστήματα που είχαν τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν την επιλογή «κέρασμα» στο TAKE, αλλά δεν την αξιοποιούσαν. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της συνομιλίας, ο επικεφαλής ζητά να διερευνηθούν οι λόγοι, χωρίς να ενημερωθεί σχετικά ένας ακόμη συνεργάτης τους, ο οποίος επίσης έχει συλληφθεί.

Επικεφαλής: Έλα μου. Λοιπόν, κοίταξε, εγώ δεν νομίζω ότι χρειάζεται να ξέρει ούτε ο Κ.

Συνεργάτης: Οκέι, το αφήνω έτσι.

Επικεφαλής: Απλώς πρέπει ο Κ. να ενημερώσει τα μαγαζιά που έχουνε TAKE, που το ‘χουν κλειστό, να ρωτήσουνε εκ μέρους μου «εσύ γιατί το χρησιμοποίησες;».

Συνεργάτης: Α, ότι δεν… ναι, κατάλαβα, δεν παίζει μπάλα εκεί.

Επικεφαλής: Ναι, ναι.

Συνεργάτης: Αυτό εννοείς.

Επικεφαλής: Να επιβεβαιώσει δηλαδή ότι είναι στις προθέσεις του να μην το χρησιμοποιεί.

Συνεργάτης: All right.

Επικεφαλής: Θα μπορούσα να τον τιμωρήσω αυτόν και να του κόψω και αυτό που έχει, έτσι. Γιατί, σε τελική ανάλυση, εγώ αντιλαμβάνομαι… εγώ αυτό το αντιλαμβάνομαι ως εξής: ότι δεν πάω στο μαγαζί μου και δεν θέλω να με κλέβουνε οι υπάλληλοι. Όχι, ρε μαλάκα. Θα πας στο μαγαζί σου και να κάνεις αυτό που πρέπει να κάνεις. Αφού κλείνω.

Συνεργάτης: Θα το κάνεις την ώρα που είσαι εσύ εκεί.

Επικεφαλής: Ναι, ακριβώς. Άρα, στο κλείνω αυτό που έχεις στο ντελίβερι (DELIVERY).

Συνεργάτης: Οκέι, κατάλαβα.

Επικεφαλής: Ε, ναι, πώς θα γίνει αλλιώς;

Συνεργάτης: Όχι, εντάξει.

Επικεφαλής: Και μπορώ να το έχω διαχειριστικό να το ανοίγει και να το κλείνει, ας πούμε, με on-off, όχι να ανοίγει…

Συνεργάτης: Όχι, όχι, μη μπαίνουμε σε τέτοιες μαλακίες, γιατί υπάρχουν και κάτι μαλάκες που πάει εκεί ο άλλος «εγώ παίζω μπάλα εδώ, παίζω μπάλα». «Α, όχι, καλύτερα δεν θες». «Γιατί δεν θες;» «Γι’ αυτό το λόγο». Όπως το ‘πε.

Επικεφαλής: Δεν θέλει.

Συνεργάτης: Άντε γα… στο κάτω κάτω, μαλάκα. Μας βάζουν και σκεφτόμαστε εμείς για σένα και μετά μας παίζεις, να πούμε, την παρθένα από πίσω.

Επικεφαλής: Ε, ναι, γιατί όσο το ανοίγεις και όσο το λες τώρα αυτό…

Συνεργάτης: Όχι, όχι.

Επικεφαλής: Αυτοί είναι και αμόρφωτοι και τα λένε δεξιά αριστερά. Τα λένε σε κανέναν υπάλληλο, αύριο σκοτώνονται με τον υπάλληλο.

Συνεργάτης: Ωραία.

Επικεφαλής: Βρίσκονται σε διαμάχη μετά, σου λέει «δεν ξέρω πώς έγινε, πώς το ‘μαθα».

Συνεργάτης: Έτσι, έτσι, έτσι όπως το ‘πες.