Εξελίξεις στην υπόθεση δολοφονίας του Τ.Μπερδέση – Στην Πάτρα ειδικό κλιμάκιο της αστυνομίας

Αστυνομικοί του κλιμακίου της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής που βρίσκονται από την Τετάρτη (16-06-2021) στην Πάτρα, πήραν καταθέσεις από άτομα που γνώριζαν τον Τάσο Μπερδέση και που έχουν τεθεί στο κάδρο των ερευνών για την υπόθεση δολοφονίας του.

Από την πρώτη στιγμή η Ασφάλεια Αττικής που χειρίζεται την υπόθεση της δολοφονίας του 38χρονου Τάσου Μπερδέση είχε στρέψει το βλέμμα της στην Πάτρα.

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Γνώμη» είχαν κληθεί στην Αθήνα κάποια άτομα για να δώσουν πληροφορίες, ενώ πλέον το κλιμάκιο κατέφθασε στην Πάτρα έχουν πλέον στοχεύσει τις έρευνες προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις.

Τάσος Μπερδέσης: Το δράμα της μητέρας του

«Τι ζητάω; Να βρεθεί ο ένοχος, να με κοιτάξει κατάμουτρα και να μου πει γιατί το έκανε; Για ποιον λόγο του αφαίρεσε την ζωή! Εμάς μας σκέφτηκε; Τα αδέλφια του, τη μάνα του, τους φίλους του, τους συγγενείς που τον αγαπάνε και πιο πολύ εμένα. Αγωνίστηκα γι’ αυτό το παιδί. Μέρα νύχτα δούλευα. Ο Τάσος πήγε από 12 χρονών για δουλειά. Ήταν εργατικό παιδί. Το ξέρεις ότι όταν πήγε για δουλειά, με τον πρώτο μισθό που πήρε, ήρθε και μου πήρε σκούπα;

Τι να σου πω; Ότι θέλαμε ήταν ο Τάσος εδώ. Όλα. Δεν μας άφηνε έτσι. Ερχόταν γιορτές, μας έφερνε από ένα μπουκέτο λουλούδια. Είναι το στερνοπούλι μου. Ο Τάσος δεν ήθελε να με δει να κλαίω. Μανούλα μην κλαις, όλα καλά θα πάνε, μου έλεγε. Κι όμως τώρα… δεν ξέρω πόσο θα αντέξω! Να ψάξει η Αστυνομία να τον βρει και να τον φέρει μπροστά μου. Να ‘ρθει να με κοιτάξει στα μάτια αυτός που μου πήρε το παιδί μου. Μου στέρησε τον Τάσο μου, μου έκλεισε το σπίτι και μου πήρε το λεβέντη μου. Τόσο πολύ τον μισούσε; Και να τον χτυπήσει άνανδρα και πισώπλατα. Μια κατάρα δίνω ως μάνα. Και ας με συγχωρέσει ο Θεός, αλλά πονάω: Να μην λιώσει ποτέ ο δολοφόνος»!

Η ζωή της Γεωργίας Μπερδέση, είναι πλέον ένα ταξίδι 25 χιλιομέτρων με επιστροφή. Σπίτι νεκροταφείο, νεκροταφείο σπίτι. Και μέσα στο πατρικό στις Εργατικές Ταραμπούρα, περιδιαβαίνει στο δωμάτιο του παλικαριού της. Κοιτάζει τις φωτογραφίες, τα έπαθλα: «Ο Τάσος ερχόταν πάντα με χαμόγελο στο σπίτι. Παντού χαμογελούσε. Ήταν πάντα κοντά μου και του ‘χα αδυναμία. Το ‘ξερε. Αλλά και εκείνος μου ‘χε. Τώρα είμαι μόνη μου. Του ‘χω ανάψει ένα καντηλάκι με την φωτογραφία του στο δωμάτιό του. Πάω και το ανάβω. Και τον βλέπω να χαμογελάει. ‘Τι γελάς ρε Τάσο’, μονολογώ. Τα ίδια και στο νεκροταφείο.

«Ο δολοφόνος ήταν στη Μητρόπολη»

Η 67χρονη μαυροφορεμένη γυναίκα ευχαρίστησε όλους όσοι τίμησαν το παιδί της. Τους εκατοντάδες που έφθασαν στην Μητρόπολη, που τον σήκωσαν στα χέρια για να τον οδηγήσουν στην τελευταία του κατοικία.

Η περιγραφή της, όμως, συγκλονίζει. Και επειδή γνωρίζει καλά πως κινούνται κάποιοι σε τέτοιους χώρους μας αποκαλύπτει την διαίσθησή της: «Στην κηδεία τον τίμησαν. Ήσαν πολλοί. Αλλά να σου πω και κάτι. Που το νιώθω. Δεν ξέρω, μπορεί να μην ισχύει αλλά αυτό νιώθω ως μάνα. Έχω μία διαίσθηση. Αυτός που το ‘κανε μπορεί να ήταν στην κηδεία και να γέλαγε από μέσα του. Οι περισσότεροι τον αγαπούσαν. Το ξέρω. Κάποιοι, όμως, ήρθαν και για εφέ, άλλοι πάλι δεν ξέρω. Εγώ πιστεύω ότι ο δολοφόνος μπορεί να ήταν στην κηδεία. Αλλά υπάρχει Θεός. Και θα τον είδε που γελούσε» καταλήγει.