Πόσο γρήγορα θα καταλάβαινες ότι εξαφανίστηκε η Σελήνη; – Η απάντηση δεν είναι «αμέσως»

Αν η Σελήνη εξαφανιζόταν ξαφνικά, δεν θα το αντιλαμβανόμασταν ακριβώς τη στιγμή που θα συνέβαινε.

Θα χρειαζόταν περίπου 1,3 δευτερόλεπτα μέχρι να φτάσει στα μάτια μας το τελευταίο φως που είχε ανακλαστεί από την επιφάνειά της.

Η απόσταση της Σελήνης από τη Γη είναι κατά μέσο όρο περίπου 384.400 χιλιόμετρα.

Επειδή το φως ταξιδεύει με ταχύτητα περίπου 300.000 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο, χρειάζεται λίγο περισσότερο από ένα δευτερόλεπτο για να καλύψει αυτή την απόσταση.

Αυτό σημαίνει ότι, αν η Σελήνη έπαυε να υπάρχει σε ένα υποθετικό σενάριο, θα εξακολουθούσαμε να βλέπουμε για περίπου 1,3 δευτερόλεπτα το φως που είχε ήδη ξεκινήσει το ταξίδι του προς τη Γη.

Στη συνέχεια, θα αντιλαμβανόμασταν ότι δεν βρίσκεται πλέον στον ουρανό.

Θα άλλαζε αμέσως και η βαρύτητα;

Η απουσία της Σελήνης δεν θα γινόταν αισθητή μόνο οπτικά. Η βαρυτική της επίδραση στη Γη θα έπαυε επίσης να γίνεται αντιληπτή αμέσως, αλλά με μια μικρή καθυστέρηση, καθώς οι μεταβολές στο βαρυτικό πεδίο διαδίδονται με την ταχύτητα του φωτός, σύμφωνα με τη γενική θεωρία της σχετικότητας.

Η χρονική κλίμακα θα ήταν επομένως περίπου η ίδια: λίγο περισσότερο από ένα δευτερόλεπτο.

Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι θα νιώθαμε ξαφνικά κάποια αλλαγή στο σώμα μας. Η βαρυτική έλξη της Σελήνης πάνω σε έναν άνθρωπο είναι εξαιρετικά μικρή σε σύγκριση με τη βαρύτητα της Γης και δεν θα προκαλούσε μια άμεσα αισθητή σωματική αντίδραση.

Τι θα συνέβαινε στις παλίρροιες;

Η Σελήνη αποτελεί βασικό παράγοντα για τις παλίρροιες, καθώς η βαρυτική της έλξη συμβάλλει στην περιοδική άνοδο και πτώση της στάθμης των θαλασσών. Αν εξαφανιζόταν, η επίδρασή της στις παλίρροιες θα σταματούσε να μεταβάλλεται στη Γη μετά την αντίστοιχη χρονική καθυστέρηση.

Αυτό, όμως, δεν θα σήμαινε ότι οι παλίρροιες θα εξαφανίζονταν εντελώς. Ο Ήλιος ασκεί επίσης βαρυτική επίδραση στους ωκεανούς, επομένως θα εξακολουθούσαν να υπάρχουν ηλιακές παλίρροιες, αλλά με διαφορετικό συνολικό μοτίβο.

Η απουσία της Σελήνης θα επηρέαζε ακόμη τη μακροχρόνια εξέλιξη της κλίσης του άξονα της Γης, καθώς η Σελήνη συμβάλλει στη σταθεροποίησή της.

Οι συνέπειες για το κλίμα και την περιστροφή του πλανήτη θα εξελίσσονταν σε πολύ μεγαλύτερες χρονικές κλίμακες και όχι μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.

Θα σκοτείνιαζε αμέσως η νύχτα;

Η Σελήνη δεν παράγει δικό της ορατό φως, αλλά αντανακλά το φως του Ήλιου. Αν εξαφανιζόταν, το φως που είχε ήδη ανακλαστεί από την επιφάνειά της θα συνέχιζε να ταξιδεύει προς τη Γη για περίπου 1,3 δευτερόλεπτα.

Έπειτα, ο ουρανός θα έχανε τη σεληνόφωτη λάμψη του. Η νύχτα θα γινόταν αισθητά πιο σκοτεινή, ιδιαίτερα σε περιοχές μακριά από τον τεχνητό φωτισμό, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα επικρατούσε απόλυτο σκοτάδι, αφού θα παρέμεναν ορατά τα άστρα και άλλες πηγές φωτός.

Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι δεν θα καταλαβαίναμε την εξαφάνιση της Σελήνης ακριβώς τη στιγμή που θα συνέβαινε, αλλά περίπου 1,3 δευτερόλεπτα αργότερα.

Η καθυστέρηση οφείλεται στον χρόνο που χρειάζεται το φως για να διανύσει την απόσταση ανάμεσα στη Σελήνη και τη Γη.