Η είσοδος της Μαρίας Καρυστιανού στην πολιτική σκηνή έχει δημιουργήσει μια νέα δυναμική στην αντιπολίτευση, η οποία χαρακτηρίζεται από έντονο άγχος και εσωτερικές πιέσεις. Σύμφωνα με πληροφορίες, η άνοδος της Καρυστιανού έχει «αγχώσει» τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος επιταχύνει τις διαδικασίες για την ίδρυση του νέου του κόμματος την Τρίτη. Ο πρώην πρωθυπουργός δεν θέλει να αφήσει χρόνο να περάσει χωρίς να εμφανιστεί και ο ίδιος στις δημοσκοπήσεις, γι’ αυτό και έχει εντείνει τις δημόσιες παρεμβάσεις του, ακόμα και με καθημερινές αναρτήσεις στα social media. Χαρακτηριστική ήταν η πρόσφατη φωτογραφία του με τη φανέλα της Μπαρτσελόνα και τον αριθμό 26 – μια κίνηση που πολλοί ερμήνευσαν ως προσπάθεια να κρατήσει υψηλή την παρουσία του στην επικαιρότητα. Το ΠΑΣΟΚ στο «κόκκινο» Το άγχος όμως δεν σταματά εκεί. Ο Τσίπρας με τη σειρά του «αγχώνει» το ΠΑΣΟΚ. Στη Χαριλάου Τρικούπη παρακολουθούν με μεγάλη προσοχή τις εξελίξεις, καθώς ο Νίκος Ανδρουλάκης γνωρίζει ότι ο ανταγωνισμός στην κεντροαριστερά γίνεται ολοένα και πιο σκληρός. Γι’ αυτό το ΠΑΣΟΚ εξετάζει σοβαρά την κατάθεση πρότασης μομφής κατά της κυβέρνησης, ενώ ετοιμάζει και μεγάλη εκδήλωση με αυτοδιοικητικούς παράγοντες τις επόμενες ημέρες. Ο Ανδρουλάκης θέλει να αναδείξει τη δύναμη του Κινήματος στην αυτοδιοίκηση και να δείξει ότι το ΠΑΣΟΚ παραμένει ριζωμένο σε πολλαπλά επίπεδα της κοινωνίας. Στη Χαριλάου εκτιμούν ότι το ΠΑΣΟΚ διατηρεί ακόμα προβάδισμα περίπου 3 μονάδων έναντι του Τσίπρα, όμως υπάρχει έντονη ανησυχία ότι οι συσχετισμοί μπορεί να αντιστραφούν, ιδίως αν η Καρυστιανού συνεχίσει να προσελκύει απογοητευμένους ψηφοφόρους. Ένα νέο, ρευστό τοπίο Η σειρά του άγχους στην αντιπολίτευση είναι πλέον σαφής: Καρυστιανού → Τσίπρας → ΠΑΣΟΚ. Το νέο πολιτικό τοπίο που διαμορφώνεται είναι ιδιαίτερα ρευστό, με τρία νέα ή ανανεωμένα σχήματα να διεκδικούν τον ίδιο χώρο – αυτόν των απογοητευμένων και αντισυστημικών πολιτών. Το αν τελικά η Καρυστιανού θα καταφέρει να κινητοποιήσει την αποχή, ο Τσίπρας να επιστρέψει δυναμικά και το ΠΑΣΟΚ να διατηρήσει την υπεροχή του, θα κριθεί τις επόμενες εβδομάδες.  

Η Μαρία Καρυστιανού έκανε το αποφασιστικό βήμα. Με την επίσημη παρουσίαση του νέου πολιτικού της φορέα, το πολιτικό σκηνικό της χώρας εισέρχεται σε μια νέα φάση. Μαζί με το επικείμενο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα και πιθανόν αυτό του Αντώνη Σαμαρά, διαμορφώνεται ένα νέο τοπίο στην αντιπολίτευση, με πολλαπλές διεκδικήσεις του χώρου που βρίσκεται έξω από τα παραδοσιακά κόμματα. Ένα κόμμα με αντισυστημικό πρόσημο Από την εκδήλωση στο Ολύμπιον και την ομιλία της Καρυστιανού, προέκυψε ξεκάθαρα ο χαρακτήρας του νέου εγχειρήματος: Ένα κόμμα με έντονο συναισθηματικό φορτίο, έντονα αντισυστημική ρητορική και μηνύματα που απευθύνονται κυρίως σε πολίτες που νιώθουν αποκλεισμένοι από το σημερινό πολιτικό σύστημα και στην πραγματικότητα απεχθάνονται τους επαγγελματίες πολιτικούς και πλέον είναι ίσως η πλειοψηφία των δυνητικών ψηφοφόρων. Απλά δεν ψηφίζουν και ζουν στον χώρο της «αποχής». Η Καρυστιανού έδωσε σημαντικό βήμα σε Έλληνες του εξωτερικού και σε ανθρώπους από τις παραγωγικές τάξεις, προσπαθώντας να χτίσει μια ευρεία συμμαχία «εκτός συστήματος». Παρότι κάποιοι την χαρακτηρίζουν «ρωσόφιλη», στην εκδήλωση κυριάρχησαν φωνές ομογενών από τις ΗΠΑ, ενώ ο τόνος δόθηκε περισσότερο μέσα από λογοτεχνία και προσωπικές μαρτυρίες παρά από σκληρή ιδεολογική τοποθέτηση. Η Καρυστιανού δεν εστιάζει τόσο στα 4 εκατομμύρια που ψήφισαν στις τελευταίες ευρωεκλογές, όσο στη μεγάλη δεξαμενή των 2-3 εκατομμυρίων πολιτών που έχουν αποσυρθεί από την εκλογική διαδικασία – είτε από απογοήτευση, είτε από απαξίωση προς το πολιτικό σύστημα. Με άλλα λόγια, ο κύριος αντίπαλός της δεν είναι κάποιο συγκεκριμένο κόμμα, αλλά ο «καναπές». Αν καταφέρει να κινητοποιήσει έστω και ένα σημαντικό μέρος αυτών των αποχών, τότε το νέο της κόμμα μπορεί να αλλάξει δραστικά τις ισορροπίες. Αν όχι, τότε πιθανότατα θα λειτουργήσει ως συμπληρωματική δύναμη στον ευρύτερο αντιπολιτευτικό χώρο, αναδιατάσσοντας όμως τις σχέσεις δυνάμεων σε αυτόν. Το εγχείρημα της Καρυστιανού ξεκινά με συγκινησιακό κεφάλαιο, ηθική νομιμοποίηση και μια ατζέντα που αγγίζει βαθιά πληγωμένα αισθήματα μεγάλου μέρους της κοινωνίας. Το ερώτημα είναι κατά πόσο θα καταφέρει να μετατρέψει αυτό το κεφάλαιο σε οργανωμένη πολιτική δύναμη με σαφή προγραμματικό λόγο και ικανότητα διακυβέρνησης.  

Η κοινοπραξία ExxonMobil – Helleniq Energy αποφάσισε την αποχώρησή της από το θαλάσσιο οικόπεδο στα δυτικά της Κρήτης, με αποτέλεσμα το τεμάχιο να επιστρέφει πλήρως στο ελληνικό Δημόσιο και στην ΕΔΕΥΕΠ. Η απόφαση αυτή σηματοδοτεί το τέλος μιας συγκεκριμένης φάσης ερευνών σε μια περιοχή που χαρακτηρίζεται από μεγάλα θαλάσσια βάθη και υψηλές τεχνικές δυσκολίες. Σύμφωνα με πληροφορίες, η κύρια αιτία είναι τα περιορισμένα γεωλογικά δεδομένα, τα οποία δεν δικαιολογούν περαιτέρω δαπανηρές ερευνητικές εργασίες. Αλλαγή προτεραιοτήτων Το ενδιαφέρον της αγοράς φαίνεται πλέον να μετατοπίζεται σε άλλες, πιο ελκυστικές περιοχές, όπως τα οικόπεδα νοτιοδυτικά της Κρήτης και το Ιόνιο, όπου εκτιμάται ότι υπάρχουν υψηλότερες πιθανότητες εντοπισμού αξιοποιήσιμων κοιτασμάτων και οι επενδύσεις μπορούν να αποδώσουν καλύτερα. Το οικόπεδο δυτικά της Κρήτης αναμένεται να ενταχθεί σε ένα ευρύτερο πακέτο παραχωρήσεων μαζί με άλλα ανενεργά ή εγκαταλελειμμένα τεμάχια. Μέσω αυτής της στρατηγικής, το ελληνικό κράτος θα επιδιώξει να δημιουργήσει πιο ελκυστικές προτάσεις για διεθνείς επενδυτές, συνδυάζοντας περιοχές με διαφορετικά χαρακτηριστικά και ρίσκο. Το στοίχημα της ενεργειακής αξιοποίησης Η αποχώρηση της κοινοπραξίας δεν συνιστά γενική αποτυχία του προγράμματος έρευνας υδρογονανθράκων, αλλά αναδεικνύει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι εταιρείες σε περιοχές με μεγάλο τεχνικό και οικονομικό ρίσκο. Ταυτόχρονα, υπογραμμίζει την ανάγκη του ελληνικού κράτους να βελτιώσει το επενδυτικό πλαίσιο, να μειώσει γραφειοκρατικά εμπόδια και να προσφέρει περισσότερα κίνητρα, ώστε να προσελκύσει νέους και ισχυρούς παίκτες. Η πορεία των ερευνών υδρογονανθράκων στην ελληνική υφαλοκρηπίδα παραμένει κρίσιμο ζήτημα για την ενεργειακή ασφάλεια και την οικονομία της χώρας.

Όσοι γνωρίζουν τι σκέφτεται και τι σχεδιάζει ο πρώην πρωθυπουργός A.Σαμαράς, λένε πως ο πρώην πρωθυπουργός θα προχωρήσει κανονικά στα πολιτικά του σχέδια. var b=document.createElement('iframe');b.setAttribute('allowfullscreen','true');b.setAttribute('width','640');b.setAttribute('height','360');b.setAttribute('src','https://www.bitchute.com/embed/hlF2U1NctoyL');b.setAttribute('frameborder','0');document.getElementById('chute').appendChild(b); Και λένε μάλιστα πως το επιτελείο του αναζητά γραφεία για να είναι έτοιμος όταν χρειαστεί να «πατήσει τη σκανδάλη». Σε τελική ανάλυση, οι πολιτικοί στόχοι του Σαμαρά αφορούν την άσκηση πίεσης στη ΝΔ από τα δεξιά, ενώ θέλει να πετύχει ποσοστό που θα τον κάνουν «παίκτη» στην δεξιά πολυκατοικία. Και από τις δημοσκοπήσεις φαίνεται πως θα το καταφέρει. Γι' αυτό και η μεγαλύτερη ανησυχία στο Μαξίμου είναι ο Σαμαράς και όχι οι Τσίπρας-Καρυστιανού.

Ξεκίνησαν οι πρώτες επίσημες και ισχυρές αντιδράσεις από φορείς του τουρισμού για το Νέο Χωροταξικό που ανακοίνωσαν από κοινού τα Υπουργεία Τουρισμού και Περιβάλλοντος και έχει τεθεί σε δημόσια διαβούλευση. Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ξενοδόχων (ΠΟΞ) εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία εκφράζει κατηγορηματική διαφωνία με τους βασικούς άξονες του σχεδίου, κάνοντας λόγο για «άκαμπτες και λανθασμένες επιλογές, οριζόντιους περιορισμούς και μη τεκμηριωμένες απαγορεύσεις». Τι προβλέπει το νέο Χωροταξικό Το σχέδιο θέτει αυστηρούς περιορισμούς στον ανώτατο αριθμό κλινών σε συγκεκριμένες περιφερειακές ενότητες, καθώς και νέους κανόνες για την αρτιότητα των οικοπέδων στην εκτός σχεδίου δόμηση. Οι περιορισμοί αφορούν κυρίως «ναυαρχίδες» του ελληνικού τουρισμού, όπως: Κυκλάδες Ρόδος Ζάκυνθος Κως και άλλοι δημοφιλείς προορισμοί Η θέση της ΠΟΞΗ Ομοσπονδία τονίζει ότι τέτοιου είδους οριζόντιες παρεμβάσεις κινδυνεύουν να «παγώσουν» την αναπτυξιακή πορεία του ελληνικού τουρισμού για τις επόμενες δεκαετίες. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά:«Οι ειδικές προβλέψεις οφείλουν να αποτελούν αντικείμενο των Τοπικών Πολεοδομικών Σχεδίων, τα οποία μπορούν και πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις πραγματικές ανάγκες, τα χαρακτηριστικά και τις αναπτυξιακές δυνατότητες του κάθε προορισμού ξεχωριστά». Με άλλα λόγια, οι ξενοδόχοι ζητούν να μην επιβάλλονται γενικοί, άκαμπτοι κανόνες από την κεντρική εξουσία, αλλά να δίνεται η δυνατότητα ευελιξίας και προσαρμογής σε τοπικό επίπεδο. Από την άλλη στην κυβέρνηση φαίνεται πως έχουν ξεχάσει ότι η χώρα κάθε χρόνο περιμένει τα λεφτά των τουριστών για να ζήσει.

Το πεδίο των ελληνοτουρκικών σχέσεων φαίνεται ότι «φορτώνει επικίνδυνα» και αυτό είναι ξεκάθαρο το τελευταίο χρονικό διάστημα. Σε αυτό το κλίμα, δηλώσεις όπως αυτή του Νίκου Δένδια ότι «δεν πιστεύει στα ήρεμα νερά» δείχνουν ότι ο ΥΕΘΑ κάτι περιμένει. Δείχνουν επίσης ότι δεν βρίσκεται σε συντονισμό με το Μέγαρο Μαξίμου το οποίο είναι αυτό που εφηύρε τα «ήρεμα νερά».