Μάργκοτ Βολκ: Η γυναίκα που δοκίμαζε τα γεύματα του Χίτλερ

Θεωρίες συνωμοσίας αναρίθμητες, άλλα τόσα και τα μυστικά γύρω από τον Αδόλφο Χίτλερ, 74 χρόνια από το – επίσημο – τέλος του ιδεολογικού και πολιτικού αρχηγού του Ναζισμού.

Μόλις πρόσφατα ήρθε στο φως η αποκάλυψη της ταυτότητας μίας γυναίκας που δοκίμαζε τα φαγητά που επρόκειτο να φάει ο Χίτλερ.

Πρόκειται για την Μάργκοτ Βολκ, μία 95χρονη που ζούσε μία ήσυχη ζωή στη Γερμανία, όταν αποφάσισε να αποκαλύψει ένα μυστικό που κρατούσε σφραγισμένο.

Το 2013 σε συνέντευξη που έδωσε σε μία τοπική εφημερίδα με αφορμή τα γενέθλιά της, αποκάλυψε ότι ήταν δοκιμάστρια φαγητών του Αδόλφου. Η Βολκ και άλλες 14 γυναίκες ήταν αναγκασμένες να τρώνε το φαγητό του για να ελέγχεται αν είχε κάποιο δηλητήριο, τα τελευταία χρόνια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

«Έπρεπε να τρώμε τα πάντα» είχε δηλώσει στον γερμανικό τηλεοπτικό σταθμό RBB το 2014.

«Μετά περιμέναμε για μία ώρα και κάθε φορά ήμασταν τρομοκρατημένες ότι θα αρρωστήσουμε. Συνηθίζαμε να κλαίμε από χαρά όταν διαπιστώναμε ότι ήμασταν καλά» τόνισε.

Η Μάργκοτ Βολκ ήταν 24χρονη γραμματέας όταν, το 1941, μετακόμισε στο σπίτι της πεθεράς της στο Γκρόσε Παρτς (Grosse-Partsch) της Ανατολικής Πρωσίας (σήμερα Parcz στη βόρεια Πολωνία). Η πόλη ήταν σε απόσταση μικρότερη των τριών χιλιομέτρων από το Wolfsschanze, το κορυφαίο μυστικό αρχηγείο του Ανατολικού Μετώπου του Χίτλερ.

Φήμες κυκλοφορούσαν ότι οι Σύμμαχοι σχεδίαζαν να δηλητηριάσουν τον δικτάτορα και λίγο μετά την άφιξή της, η Βολκ ενημερώθηκε από τον δήμαρχο ότι ήταν μία από τις 15 γυναίκες που στρατολογήθηκαν από τα SS για να γίνουν επίσημες δοκιμάστριες φαγητού.

«Δεν υπήρχε ποτέ κρέας, επειδή ο Χίτλερ ήταν χορτοφάγος» είχε δηλώσει η Βολκ το 2013 στον ιστότοπο Spiegel Online το 2013.

«Το φαγητό ήταν πολύ καλό, αλλά δεν μπορούσαμε να το απολαύσουμε» είχε τονίσει και εξήγησε ότι ποτέ δεν συνάντησε τον Χίτλερ.

Το 1944 όταν πλησίασε ο Σοβιετικός Στρατός, ένας Γερμανός αξιωματικός την πήρε και την έβαλε σε ένα τρένο για το Βερολίνο. Μετά το τέλος του πολέμου ο ίδιος αξιωματικός της είπε ότι οι άλλες 14 γυναίκες σκοτώθηκαν από μέλη του Σοβιετικού Στρατού.

Χρειάστηκαν δεκαετίες για να μιλήσει δημόσια για την εμπειρία της από την περίοδο του πολέμου.