Πρωτοφανές ξέσπασμα της Μίνας Αρναούτη: «Πρόστιμο 270.000 ευρώ για εγκατάλειψη ζώων και εγώ πήρα μόνο 39.000 ευρώ!»

Με ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η Μίνα Αρναούτη ξέσπασε για το ποσό του προστίμου που επιβλήθηκε στον 55χρονο από τη Θεσσαλονίκη, αναφορικά με την εγκατάλειψη των 9 γατιών, εστιάζοντας κυρίως στην περίπτωσή της και τα λίγα χρήματα που πήρε, όπως υποστηρίζει, παρά τα 17 χειρουργεία της.

Η ίδια αναρωτάται μεταξύ άλλων κατά πόσο το κράτος υπολογίζει την ανθρώπινη ζωή, τονίζοντας πως το ποσό που έλαβε είναι εξαιρετικά μικρό για τη σωματική βλάβη, τις επεμβάσεις και τον πόνο που βίωσε όλα αυτά τα χρόνια.

Όπως γράφει, δεν αμφισβητεί το γεγονός ότι πρέπει να τιμωρούνται οι περιπτώσεις κακοποίησης ζώων, ωστόσο η χαώδης διαφορά ανάμεσα στα χρηματικά ποσά των δύο περιστατικών, αναδεικνύει τον τρόπο που η Δικαιοσύνη τις αντιμετωπίζει, σημειώνει στην ανάρτησή της.

Αναλυτικά, όσα γράφει στην ανάρτησή της:

«Διαβάζω ότι ένας άνθρωπος βρέθηκε αντιμέτωπος με πρόστιμο 270.000 ευρώ για την εγκατάλειψη ζώων και σκέφτομαι πόσο διαφορετικά αποτιμώνται ορισμένες φορές οι υποθέσεις στη χώρα μας.

Εγώ, μετά από ένα τροχαίο που σημάδεψε τη ζωή μου, με μακρά νοσηλεία, 17 χειρουργεία και μια καθημερινότητα που δεν ήταν ποτέ ξανά η ίδια, είδα να επιδικάζεται αποζημίωση 39.000 ευρώ.

Μάλιστα, το δικαστήριο έκρινε ότι υπήρχε συνυπαιτιότητα σε ποσοστό 50%.

Αν είχε γίνει δεκτό ότι φορούσα ζώνη, όπως υποστήριξα και δεν υπήρχε αυτή η μείωση, η αποζημίωση θα ανερχόταν περίπου στις 68.000 ευρώ», γράφει η Μίνα Αρναούτη.

Ακόμη όμως και αυτό το ποσό μοιάζει εξαιρετικά μικρό μπροστά στη σωματική βλάβη, τις επεμβάσεις, τον πόνο, την ταλαιπωρία και τις συνέπειες που με ακολουθούν για χρόνια.

Η αίσθηση που μου έμεινε είναι ότι η δική μου περίπτωση υποβαθμίστηκε και ότι η πραγματική έκταση της βλάβης που υπέστην δεν αποτιμήθηκε όπως θα έπρεπε.

Δεν αμφισβητώ ότι οι παραβάσεις πρέπει να τιμωρούνται ούτε μειώνω την ανάγκη προστασίας των ζώων.

Αναρωτιέμαι όμως ποια είναι τελικά η αξία που αποδίδεται στον ανθρώπινο πόνο, στην απώλεια ποιότητας ζωής και στις μόνιμες συνέπειες ενός σοβαρού τραυματισμού.

Πολλές φορές έχω την αίσθηση ότι το σύστημα μπορεί να είναι ιδιαίτερα αυστηρό όταν επιβάλλει κυρώσεις, αλλά πολύ πιο φειδωλό όταν καλείται να αποκαταστήσει τη ζημία ενός ανθρώπου που έχει υποστεί σοβαρή βλάβη.

Ίσως το ερώτημα δεν είναι πόσο κοστίζει ένα πρόστιμο.

Ίσως το πραγματικό ερώτημα είναι πόσο κοστολογούνται τελικά η ανθρώπινη ζωή, η υγεία, η αξιοπρέπεια και τα χρόνια που χάνει ένας άνθρωπος προσπαθώντας να ξανασταθεί όρθιος».