Ιράν: Παντρεύτηκε τηλεφωνικά την αγαπημένη του και εκτελέστηκε λίγες ώρες μετά

Μια ιστορία αγάπης που σημαδεύτηκε από τον αποχωρισμό και την εκτέλεση του ενός από τους δύο νέους προκαλεί διεθνείς αντιδράσεις στο Ιράν.

Ο 25χρονος Αλιρεζά Σεπαχί, ο οποίος είχε συλληφθεί κατά τη διάρκεια των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων στην Ισφαχάν, παντρεύτηκε τηλεφωνικά την αγαπημένη του, Μαχσάντ Κασανί, λίγες ώρες προτού οδηγηθεί στην αγχόνη.

Η τελετή πραγματοποιήθηκε στις 4 Οκτωβρίου, με τη συμμετοχή δικηγόρου και συγγενών, καθώς ο Σεπαχί κρατούνταν στις φυλακές Νταστγκέρντ και η 22χρονη σε διαφορετική φυλακή της ίδιας πόλης. Παρά τις εκκλήσεις των οικογενειών και των δικηγόρων τους, οι αρχές δεν επέτρεψαν στο ζευγάρι να συναντηθεί ή να αγκαλιαστεί για τελευταία φορά.

Το πρωί της Δευτέρας 5 Οκτωβρίου, ο Σεπαχί εκτελέστηκε διά απαγχονισμού μαζί με τον Αλιρεζά Ραεϊσί, επίσης καταδικασμένο για την υπόθεση των διαδηλώσεων. Η εκτέλεσή του προκάλεσε νέα ερωτήματα για τη δικαστική διαδικασία, τις καταγγελίες κακομεταχείρισης και τις συνθήκες υπό τις οποίες εκδόθηκε η θανατική ποινή.

Ποιος ήταν ο Αλιρεζά Σεπαχί

Ο Αλιρεζά Σεπαχί Μπαντζανί γεννήθηκε το 2001 και ζούσε στην περιοχή της Ισφαχάν, στο κεντρικό Ιράν. Οι διαθέσιμες πληροφορίες για τη ζωή του πριν από τη σύλληψή του είναι περιορισμένες. Σύμφωνα με μαρτυρίες, διατηρούσε σχέση με τη Μαχσάντ Κασανί και οι δύο νέοι σχεδίαζαν να παντρευτούν.

Ο Σεπαχί συνελήφθη στις 10 Ιανουαρίου 2026, δύο ημέρες μετά τις βίαιες συγκρούσεις στην περιοχή της πλατείας Αλικανί, κατά τη διάρκεια αντικυβερνητικών κινητοποιήσεων. Οι ιρανικές αρχές τον συνέδεσαν με υπόθεση που αφορούσε τον θάνατο τεσσάρων μελών των δυνάμεων ασφαλείας.

Η υπεράσπισή του και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων αμφισβήτησαν τις κατηγορίες και εξέφρασαν σοβαρές επιφυλάξεις για τη δικαστική διαδικασία.

Η σύλληψη και οι καταγγελίες για βασανιστήρια

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Deutsche Welle, που επικαλείται πηγές με γνώση της υπόθεσης, η σύλληψη του Σεπαχί πραγματοποιήθηκε με βίαιο τρόπο. Άνδρες των δυνάμεων ασφαλείας φέρονται να έφτασαν στο σπίτι του μετά τη σύλληψη του εξαδέλφου του, Αμπολφάζλ Σεπαχί, ο οποίος εμπλεκόταν στην ίδια υπόθεση.

Συγγενείς του 25χρονου υποστηρίζουν ότι δέχθηκε πυροβολισμούς και στα δύο πόδια κατά τη σύλληψή του. Ειδικότερα, καταγγέλλουν ότι τρεις σφαίρες τον χτύπησαν στο ένα πόδι και μία στο άλλο. Η εκδοχή των ιρανικών αρχών είναι διαφορετική, καθώς σύμφωνα με τους αστυνομικούς ο Σεπαχί πυροβολήθηκε όταν επιχείρησε να διαφύγει από την ταράτσα του σπιτιού.

Ακόμη σοβαρότερες είναι οι καταγγελίες για τη μεταχείρισή του κατά την κράτηση και την ανάκριση. Ο Σεπαχί και ο εξάδελφός του φέρονται να υπέστησαν επανειλημμένους ξυλοδαρμούς και άλλες μορφές κακομεταχείρισης. Παράλληλα, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, οι ανακριτές ασκούσαν πιέσεις στους συγγενείς τους για να αποσπάσουν ομολογίες.

Η μητέρα του, Σομαγιέ Αφσάρ, φέρεται να συνελήφθη και να υπέστη κακομεταχείριση μπροστά στον γιο της. Καταγγέλλεται, επίσης, ότι συνελήφθη ακόμη και η 14χρονη αδελφή του, με σκοπό να πιεστεί να καταθέσει εναντίον του.

Πηγές που επικαλείται η Deutsche Welle κάνουν λόγο για ηλεκτροσόκ, σωματική και ψυχολογική βία, καθώς και εξαναγκασμό κρατουμένων να υπογράψουν έτοιμες καταθέσεις. Πρόκειται για καταγγελίες συγγενών και προσώπων που γνωρίζουν την υπόθεση, ενώ οι ιρανικές αρχές δεν έχουν δώσει αναλυτικές δημόσιες απαντήσεις για όλα τα επιμέρους περιστατικά.

Η δίκη και τα ερωτήματα για τη θανατική ποινή

Η υπόθεση έγινε γνωστή ως «υπόθεση της πλατείας Αλικανί». Στις 8 Ιανουαρίου 2026 σημειώθηκαν συγκρούσεις στην Ισφαχάν, κατά τις οποίες, σύμφωνα με τις ιρανικές αρχές, σκοτώθηκαν τέσσερα μέλη των δυνάμεων ασφαλείας.

Το κρατικό πρακτορείο Mizan ανέφερε ότι οι δύο άνδρες που εκτελέστηκαν στις 5 Οκτωβρίου είχαν καταδικαστεί για αδικήματα που περιλάμβαναν συμμετοχή σε ένοπλη αντικαθεστωτική ομάδα, «πόλεμο κατά του Θεού», διατάραξη της ασφάλειας και υποκίνηση βίας.

Από την πλευρά τους, δικηγόροι και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατήγγειλαν ότι η διαδικασία δεν διασφάλισε επαρκώς τα δικαιώματα των κατηγορουμένων. Σύμφωνα με τις καταγγελίες, οι δίκες διεξήχθησαν κεκλεισμένων των θυρών, υπήρχαν περιορισμοί στην πρόσβαση σε δικηγόρους και δεν εξετάστηκαν επαρκώς στοιχεία που θα μπορούσαν να στηρίξουν την υπεράσπιση.

Η υπεράσπιση υποστήριξε, επίσης, ότι υπήρχαν εικόνες από κάμερες ασφαλείας που έθεταν υπό αμφισβήτηση την παρουσία του Σεπαχί στο κρίσιμο σημείο κατά τον χρόνο των θανάτων. Κατά τις ίδιες πηγές, ο νεαρός καταδικάστηκε τέσσερις φορές σε θάνατο.

Η εκτέλεση που αναβλήθηκε λόγω καρδιακού επεισοδίου

Ο Σεπαχί είχε βρεθεί κοντά στην εκτέλεση και το καλοκαίρι του 2026. Σύμφωνα με οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τον Ιούλιο μεταφέρθηκε από τη φυλακή για την εκτέλεση της θανατικής του ποινής μαζί με άλλους καταδικασμένους της ίδιας υπόθεσης.

Λίγο πριν από την προγραμματισμένη εκτέλεση, υπέστη σοβαρό καρδιακό επεισόδιο και μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο. Η επιδείνωση της υγείας του οδήγησε στην αναβολή της εκτέλεσης, χωρίς ωστόσο να ακυρωθεί η θανατική ποινή.

Την ίδια περίοδο, άλλοι κατηγορούμενοι της υπόθεσης, ανάμεσά τους και ο εξάδελφός του Αμπολφάζλ Σεπαχί, εκτελέστηκαν. Μετά τη νοσηλεία του, ο Αλιρεζά επέστρεψε στις φυλακές Νταστγκέρντ, παραμένοντας αντιμέτωπος με την εκτέλεση.

Η ειδική εισηγήτρια των Ηνωμένων Εθνών για τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Ιράν, Μάι Σάτο, αναφέρθηκε δημόσια στο περιστατικό και στον φόβο που, όπως σημείωσε, συνόδευε τον νεαρό μέχρι την τελική εκτέλεση της ποινής του.

Οι προσπάθειες της υπεράσπισης δεν απέτρεψαν την εκτέλεση

Μετά την αναβολή, η δικηγόρος Σαχρζάντ Σαχμπαζί επιχείρησε να πετύχει την επανεξέταση της υπόθεσης. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, το Ανώτατο Δικαστήριο του Ιράν αποδέχθηκε αρχικά αίτημα επανεξέτασης και παρέπεμψε την υπόθεση σε άλλο δικαστικό σχηματισμό.

Ωστόσο, σύμφωνα με την υπεράσπιση, το αρμόδιο δικαστήριο απέρριψε το αίτημα χωρίς να πραγματοποιήσει νέα ακροαματική διαδικασία. Έτσι, η υπόθεση επέστρεψε στο στάδιο εκτέλεσης της ποινής.

Οι δικηγόροι συνέχισαν τις προσπάθειες μέχρι τις τελευταίες ημέρες, χωρίς να καταφέρουν να αποτρέψουν τον απαγχονισμό του.

Ο γάμος μέσω τηλεφώνου με ένα Κοράνι και ένα κόκκινο τριαντάφυλλο

Το πιο συγκινητικό κεφάλαιο της υπόθεσης γράφτηκε στις 4 Οκτωβρίου. Ο Σεπαχί και η 22χρονη Μαχσάντ Κασανί αποφάσισαν να παντρευτούν, γνωρίζοντας ότι η εκτέλεση μπορούσε να πραγματοποιηθεί ανά πάσα στιγμή.

Η Κασανί, φοιτήτρια που είχε επίσης συλληφθεί σε σχέση με τις αντικυβερνητικές κινητοποιήσεις, εξέτιε ποινή φυλάκισης πέντε ετών στη γυναικεία φυλακή Ντολαταμπάντ της Ισφαχάν. Ο Αλιρεζά βρισκόταν στις φυλακές Νταστγκέρντ και οι δύο νέοι δεν είχαν τη δυνατότητα να συναντηθούν.

Σύμφωνα με πρόσωπα που γνώριζαν την υπόθεση, η ίδια η Μαχσάντ πρότεινε να πραγματοποιηθεί ο γάμος. Δεν είναι σαφές αν στόχος ήταν να αναβληθεί η εκτέλεση ή να εξασφαλιστεί μια τελευταία συνάντηση. Πηγές κοντά στο ζευγάρι ανέφεραν ότι υπήρχε η ελπίδα πως η επισημοποίηση της σχέσης τους θα οδηγούσε τις αρχές να επιτρέψουν μια επίσκεψη μεταξύ συζύγων.

Ο δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων Αμιρσαλάρ Νταβουντί βοήθησε στη διοργάνωση της τελετής, η οποία πραγματοποιήθηκε τηλεφωνικά. Οι πατέρες των δύο νέων συμμετείχαν ως αντιπρόσωποί τους.

Η γαμήλια τελετή περιλάμβανε συμβολικά ένα αντίτυπο του Κορανίου, ένα παραδοσιακό περσικό γλυκό με ζάχαρη και σαφράν και ένα κόκκινο τριαντάφυλλο. Η ηχογράφηση της τελετής δημοσιοποιήθηκε στη συνέχεια από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Παρά τις εκκλήσεις, οι σωφρονιστικές αρχές αρνήθηκαν να επιτρέψουν στους νεόνυμφους να βρεθούν ο ένας κοντά στον άλλον. Λίγες ώρες μετά τον γάμο, ο Αλιρεζά εκτελέστηκε.

Το τελευταίο τηλεφώνημα στην οικογένειά του

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Deutsche Welle, το βράδυ πριν από την εκτέλεση ο 25χρονος είχε μια τελευταία τηλεφωνική συνομιλία με μέλη της οικογένειάς του. Περίπου στις 20:30 μίλησε με τη μητέρα και τις αδελφές του, προσπαθώντας να τις καθησυχάσει.

Άνθρωποι από το περιβάλλον του ανέφεραν ότι τους ζήτησε να μην κλαίνε και να προσέχουν τον εαυτό τους. Σύμφωνα με την ίδια μαρτυρία, είπε στην οικογένειά του πως, ακόμη κι αν πέθαινε, πίστευε ότι στην άλλη ζωή θα είχε μια δίκαιη δίκη.

Μετά την επικοινωνία, οδηγήθηκε στην απομόνωση. Η οικογένεια συνέχισε να ελπίζει ότι οι αρχές θα επέτρεπαν τελικά μια συνάντηση με τη σύζυγό του, όμως το αίτημα απορρίφθηκε. Τα ξημερώματα της 5ης Οκτωβρίου, ο Σεπαχί και ο Αλιρεζά Ραεϊσί εκτελέστηκαν.

Η σορός μεταφέρθηκε μακριά από την Ισφαχάν

Η δοκιμασία της οικογένειας συνεχίστηκε και μετά την εκτέλεση. Σύμφωνα με το IranWire, οι δυνάμεις ασφαλείας δεν επέτρεψαν την ταφή του Σεπαχί στην Ισφαχάν, όπου ζούσαν οι συγγενείς του. Αντίθετα, η σορός του μεταφέρθηκε στην πόλη Κασάν, σε απόσταση περίπου 200 χιλιομέτρων.

Ο Αλιρεζά Ραεϊσί, που εκτελέστηκε την ίδια ημέρα, ενταφιάστηκε στη Νατάνζ, επίσης μακριά από την κατοικία της οικογένειάς του.

Η Μάι Σάτο αντέδρασε στην πρακτική αυτή, επισημαίνοντας ότι οι συνέπειες της θανατικής ποινής δεν περιορίζονται στους καταδικασμένους. Οι οικογένειες, όπως ανέφερε, συχνά αντιμετωπίζουν περιορισμούς στην παραλαβή των σορών, στον τόπο ταφής και στη δυνατότητα να θρηνήσουν δημόσια τους ανθρώπους τους.

Η ειδική εισηγήτρια του ΟΗΕ κάλεσε τις ιρανικές αρχές να σέβονται τα δικαιώματα των συγγενών και να σταματήσουν πρακτικές που παρατείνουν την οδύνη τους μετά τις εκτελέσεις.

Οι νέες πιέσεις στη 22χρονη σύζυγό του

Η υπόθεση απέκτησε νέα διάσταση το Σάββατο 10 Οκτωβρίου, όταν το Iran International δημοσίευσε πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες η Μαχσάντ Κασανί δέχεται πιέσεις μέσα στη φυλακή.

Πηγή που επικαλείται το ιρανικό μέσο υποστήριξε ότι η 22χρονη υποβάλλεται σε εντατικές ανακρίσεις, με στόχο να αρνηθεί ότι παντρεύτηκε τον Σεπαχί λίγες ώρες πριν από την εκτέλεσή του. Κατά την ίδια πηγή, έχει διακοπεί η τηλεφωνική επικοινωνία της με τον έξω κόσμο.

Παράλληλα, καταγγέλλεται ότι πιέσεις δέχονται και οι οικογένειες των δύο νέων, προκειμένου να διαψεύσουν την πραγματοποίηση του γάμου.

Οι πληροφορίες αυτές δεν έχουν παρουσιαστεί ως ανεξάρτητα επιβεβαιωμένα γεγονότα, ωστόσο εντείνουν τις ανησυχίες για την τύχη της νεαρής γυναίκας. Η υπόθεση του Σεπαχί έχει ήδη προκαλέσει διεθνή κατακραυγή, καθώς ο γάμος που πραγματοποιήθηκε υπό συνθήκες κράτησης και λίγες ώρες πριν από την εκτέλεση ανέδειξε, με τον πιο δραματικό τρόπο, τις καταγγελίες για τη μεταχείριση των κρατουμένων και τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι οικογένειές τους στο Ιράν.