Battle Harbour: Το νησί-φάντασμα στον Καναδά όπου ο χρόνος μοιάζει να έχει σταματήσει (φώτο)

Ένα ταξίδι σε μια άλλη εποχή προσφέρει το Battle Harbour, ένα μικρό νησί στα ανοικτά των ακτών του Λαμπραντόρ στον Καναδά, όπου τα σημάδια της σύγχρονης ζωής είναι ελάχιστα.

Εκεί όπου κάποτε χτυπούσε η καρδιά της παγκόσμιας αγοράς παστού μπακαλιάρου, σήμερα οι επισκέπτες συναντούν παλιά ξύλινα κτίρια, εγκαταλελειμμένες εγκαταστάσεις, ιστορικές αποθήκες και μια ατμόσφαιρα που θυμίζει σκηνικό άλλης εποχής.

Στην προβλήτα, χάρτινες φιγούρες ανθρώπων σε φυσικό μέγεθος αναπαριστούν ψαράδες και εμπόρους που έζησαν στο νησί γύρω στο 1900.

Πρόκειται για αναπαραγωγές προσώπων από φωτογραφίες αρχείου, οι οποίες έχουν τοποθετηθεί στα σημεία όπου κάποτε εξελισσόταν η καθημερινή εμπορική δραστηριότητα.

Η εικόνα τους, ακίνητη και ασπρόμαυρη, δημιουργεί την εντύπωση ότι οι παλιοί κάτοικοι εξακολουθούν να υποδέχονται όσους φτάνουν στο Battle Harbour.

Το νησί βρίσκεται περίπου 14,5 χιλιόμετρα από την ηπειρωτική ακτή και αυτοπροσδιορίζεται ως ένας τόπος «14,5 χιλιόμετρα μακριά από το φυσιολογικό».

Δεν υπάρχει κάλυψη κινητής τηλεφωνίας, ενώ το WiFi περιορίζεται σε ένα κοινόχρηστο σημείο. Ακόμη και η επικοινωνία σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης γίνεται μέσω ειδικού ασυρμάτου που βρίσκεται στους χώρους διαμονής.

Μια απομονωμένη διαδρομή μέχρι το νησί

Η πρόσβαση στο Battle Harbour απαιτεί αρκετή υπομονή. Οι ταξιδιώτες πρέπει αρχικά να φτάσουν αεροπορικώς στο Happy Valley-Goose Bay, στο Λαμπραντόρ, και στη συνέχεια να διανύσουν περίπου πέντε ώρες οδικώς μέχρι το Mary’s Harbour.

Η διαδρομή περνά μέσα από μεγάλες δασικές εκτάσεις, με ελάχιστες διαθέσιμες υπηρεσίες καθ’ οδόν και πιθανότητα συνάντησης με άλκες.

Από το Mary’s Harbour, ένα μικρό επιβατικό σκάφος αναλαμβάνει τη μεταφορά στο νησί, με το θαλάσσιο ταξίδι να διαρκεί περίπου μία ώρα έως 75 λεπτά.

Κατά τη διάρκεια της διαδρομής, οι επιβάτες περνούν ανάμεσα από βραχώδεις ακτές και μικρά νησιά.

Η ομίχλη συχνά καλύπτει το τοπίο, ενώ στα νερά της περιοχής μπορεί κανείς να συναντήσει θαλασσοπούλια, παγόβουνα και φάλαινες, μεταξύ των οποίων μεγάπτερες και ρυγχοφάλαινες.

Η εποχή που το Battle Harbour γνώρισε μεγάλη ακμή

Η ιστορία του νησιού ως εμπορικού σταθμού ξεκίνησε τη δεκαετία του 1770, όταν ο Άγγλος έμπορος Τζον Σλέιντ εγκατέστησε εκεί τις επιχειρήσεις του.

Η θέση του το κατέστησε σημαντικό σημείο εξυπηρέτησης των αλιευτικών δραστηριοτήτων στο Λαμπραντόρ.

Ο μπακαλιάρος αποτελούσε τον βασικό πυλώνα της οικονομίας.

Τα αλιεύματα καθαρίζονταν, αλατίζονταν και αφήνονταν να στεγνώσουν σε υπερυψωμένες ξύλινες κατασκευές, γνωστές ως «flakes», πριν πάρουν τον δρόμο των εξαγωγών προς την Ευρώπη, την Καραϊβική και άλλες αγορές.

Στην περίοδο της μεγαλύτερης ανάπτυξής του, το Battle Harbour διέθετε σχολείο, νοσοκομείο, εκκλησία και σταθμό ασύρματης επικοινωνίας, ενώ ο πληθυσμός του έφτανε περίπου τους 300 μόνιμους κατοίκους.

Την ίδια ώρα, χιλιάδες εποχικοί εργαζόμενοι περνούσαν από την περιοχή για την αλιευτική περίοδο. Κάποιοι ζούσαν στα πλοία τους, ενώ άλλοι έστηναν προσωρινά καταλύματα στη στεριά.

Η παρακμή ήρθε σταδιακά. Μια μεγάλη πυρκαγιά το 1930, η μείωση των αλιευτικών αποθεμάτων και το πρόγραμμα μετεγκατάστασης πληθυσμών που εφαρμόστηκε τη δεκαετία του 1960 οδήγησαν στην αποχώρηση των κατοίκων. Μέχρι τη δεκαετία του 1970 δεν είχαν απομείνει μόνιμοι κάτοικοι στο νησί.

Το 1992, η επιβολή μορατόριουμ από την καναδική ομοσπονδιακή κυβέρνηση στην αλιεία μπακαλιάρου έδωσε ένα ακόμη ισχυρό πλήγμα στον κλάδο. Η απόφαση, που ανακοινώθηκε στις 2 Ιουλίου εκείνης της χρονιάς, είχε ως αποτέλεσμα περίπου 30.000 άνθρωποι να χάσουν άμεσα την εργασία τους.

Τα παλιά κτίρια διατηρούν την ιστορία του τόπου

Σήμερα, το Battle Harbour έχει μετατραπεί σε έναν ιστορικό προορισμό που διαχειρίζεται οργανισμός προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς. Τα ξύλινα σπίτια, οι αποθήκες και οι εγκαταστάσεις επεξεργασίας ψαριών έχουν αποκατασταθεί, διατηρώντας όσο γίνεται την εικόνα του παλιού οικισμού.

Στο νησί δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα και η τουριστική περίοδος διαρκεί περίπου τρεις μήνες, από τις αρχές του καλοκαιριού έως τις αρχές Σεπτεμβρίου. Υπάρχουν 16 ιδιωτικές θερινές κατοικίες, ενώ ορισμένα από τα ιστορικά κτίρια έχουν μετατραπεί σε καταλύματα.

Οι επισκέπτες μπορούν να περιηγηθούν στις παλιές αποθήκες και να γνωρίσουν τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούσε η αλιευτική επιχείρηση. Κάθε χώρος έχει τη δική του ιστορία, ακόμη και τη δική του χαρακτηριστική μυρωδιά, ανάλογα με τα προϊόντα που αποθηκεύονταν εκεί. Σε ορισμένα κτίρια διατηρούνται ακόμη ίχνη από τα υλικά που χρησιμοποιούνταν για τη συντήρηση των αλιευμάτων.

Η ξενάγηση περιλαμβάνει και τις χαρακτηριστικές χάρτινες αναπαραστάσεις των ανθρώπων που εργάζονταν στο νησί. Ένας έμπορος, ένας νεαρός ψαράς μέσα στη βάρκα του και ένας ηλικιωμένος που ασχολείται με την παγίδα του μπακαλιάρου αποτυπώνουν διαφορετικές στιγμές της καθημερινότητας πριν από περισσότερο από έναν αιώνα.

Το σημείο από όπου ο Ρόμπερτ Πίρι ανακοίνωσε την αποστολή του στον Βόρειο Πόλο

Το Battle Harbour συνδέεται και με μία σημαντική στιγμή στην ιστορία των πολικών εξερευνήσεων. Το 1909, ο Αμερικανός εξερευνητής Ρόμπερτ Ε. Πίρι χρησιμοποίησε τη σοφίτα της παλιάς αποθήκης αλατιού για να παραχωρήσει δύο συνεντεύξεις Τύπου, υποστηρίζοντας ότι είχε φτάσει στον Βόρειο Πόλο.

Παράλληλα, από τον κοντινό σταθμό ασύρματης επικοινωνίας Marconi μεταδόθηκε προς τους New York Times η πρώτη ενημέρωση για την αποστολή του. Το συγκεκριμένο σημείο αποτελεί σήμερα ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα του νησιού.

Η ιστορική ατμόσφαιρα συνεχίζεται και στα καταλύματα. Οι επισκέπτες διαμένουν σε ανακαινισμένα κτίρια, με ξύλινα κρεβάτια, παλιά έπιπλα και θέα στη θάλασσα. Δεν υπάρχουν τηλεοράσεις και η ησυχία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της εμπειρίας.

Αλεπούδες, μονοπάτια και η άγρια φύση του Λαμπραντόρ

Πέρα από την ιστορία του, το νησί προσφέρει και ευκαιρίες για επαφή με το φυσικό περιβάλλον. Στην περιοχή του παλιού νεκροταφείου ζει μια οικογένεια αρκτικών αλεπούδων, τις οποίες οι επισκέπτες μπορούν να παρατηρήσουν από απόσταση.

Ένα από τα μονοπάτια της περιοχής, το Battle Harbour Footpath, έχει μήκος περίπου 1,9 χιλιόμετρα και περνά από το νεότερο νεκροταφείο και ένα μνημείο αφιερωμένο σε τρεις άνδρες που έχασαν τη ζωή τους σε αεροπορικό δυστύχημα με υδροπλάνο το 1976.

Τα συντρίμμια του αεροσκάφους είχαν εντοπιστεί τότε από δύο αγόρια της περιοχής, ανάμεσά τους και ο Νέλσον Σμιθ, ο οποίος συμμετέχει εδώ και δεκαετίες στην αποκατάσταση των ιστορικών κτιρίων και στις ξεναγήσεις των επισκεπτών.

Το βράδυ, η εμπειρία συμπληρώνεται από γεύματα με τοπικά προϊόντα, όπως ψάρια από το Λαμπραντόρ, μπακαλιάρο και κρέας άλκης. Οι επισκέπτες κάθονται σε κοινά τραπέζια, ενώ η απομόνωση από τα φώτα των πόλεων δημιουργεί, όταν οι καιρικές συνθήκες το επιτρέπουν, τις κατάλληλες συνθήκες για την παρατήρηση του Βόρειου Σέλαος.

Πότε μπορεί κανείς να το επισκεφθεί και πόσο κοστίζει

Το Battle Harbour υποδέχεται τουρίστες από τον Ιούνιο έως τις αρχές Σεπτεμβρίου, με τις ημερομηνίες λειτουργίας να χρειάζεται να επιβεβαιώνονται πριν από την οργάνωση του ταξιδιού.

Για όσους διανυκτερεύουν στο νησί, το πλοιάριο αναχωρεί καθημερινά από το Mary’s Harbour στις 11:00 και επιστρέφει στις 09:00 το επόμενο πρωί. Η διαμονή προσφέρεται σε ανακαινισμένα ιστορικά σπίτια και δωμάτια με ιδιωτικό μπάνιο.

Σύμφωνα με τις τιμές που παραθέτει το BBC, πακέτα δύο διανυκτερεύσεων ξεκινούν από 1.570 καναδικά δολάρια για δύο άτομα. Στην τιμή περιλαμβάνονται η διαμονή, η μεταφορά με το πλοιάριο, τα γεύματα και η ιστορική ξενάγηση, ενώ φόροι και φιλοδωρήματα χρεώνονται επιπλέον.

Το Battle Harbour δεν αποτελεί έναν συνηθισμένο τουριστικό προορισμό. Είναι ένα μέρος όπου η απομόνωση, η ιστορία και η άγρια φύση συνυπάρχουν, προσφέροντας στους επισκέπτες την ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά έναν κόσμο που κάποτε γνώρισε μεγάλη οικονομική άνθηση και σήμερα διατηρείται ζωντανός μέσα από τα κτίρια και τις μνήμες του.