Το επικείμενο τέλος των Ελλήνων

Ενώ καραβιές μεταναστών φτάνουν καθημερινά στις νότιες ακτές της Κρήτης και της Γαύδου, ενώ μετανάστες εξακολουθούν να περνούν τα σύνορα του Έβρου και να αποβιβάζονται στα νησιά του Α. Αιγαίου, οι γεννήσεις στην Ελλάδα μειώθηκαν κατά 4,2% τον προηγούμενο χρόνο.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, το 2025, καταγράφηκαν 65.594 γεννήσεις έναντι 68.467 το 2024. Υπάρχει όμως κάτι χειρότερο, από αυτές τις γεννήσεις το 10,1% (6.637) προέρχεται από αλλοδαπές μητέρες. Σ’ αυτές τις τελευταίες δεν περιλαμβάνονται οι αλλοδαπές που τους έχει χορηγηθεί ήδη η ελληνική ιθαγένεια. Άρα, το ποσοστό των γεννήσεων, μη Ελλήνων στην καταγωγή, είναι ακόμη υψηλότερο.

Σημειώνεται ότι το 2020 οι γεννήσεις είχαν ανέλθει σε 84.764. Δηλαδή, μέσα σε πέντε χρόνια, οι συνολικές γεννήσεις μειώθηκαν κατά 19.170 ή κατά 22,6%. Άρα, την τελευταία πενταετία χάθηκαν περισσότερες του ενός πέμπτου των ετήσιων γεννήσεων.

Αν στην εικόνα αυτή προσθέσουμε τους περίπου 550.000 γηγενείς που έφυγαν στο εξωτερικό από το 2010 μέχρι σήμερα, την περίοδο της ευρω-χρεοκοπίας και το γεγονός ότι μαζί με αυτούς χάθηκαν για τη χώρα και τα παιδιά τους, τότε είμαστε σιωπηλοί θεατές στο βιολογικό τέλος των Ελλήνων, τουλάχιστον στην πατρώα γη.

Η κυβέρνηση και σχεδόν όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης περί άλλων τυρβάζουν, κατά τη μακρά προεκλογική περίοδο που έχει ήδη αρχίσει. Οι κλόουν, οι μίμοι και οι ακροβάτες του εγχώριου πολιτικού θιάσου υπόσχονται κατά καιρούς κάποια επιδόματα και θεωρούν ότι ξεμπέρδεψαν με το θέμα. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα δώσει άπαξ150 ευρώ για κάθε παιδί στο τέλος του τρέχοντος Ιουνίου. Αυτό μάλλον με ψηφοθηρικό επίδομα μοιάζει και όχι με επίδομα για το δημογραφικό.

Εξάλλου το πολιτικό σύστημα αδιαφορεί για τους Έλληνες. Τα περισσότερα κόμματα υποστηρίζουν την πολυπολιτισμικότητα, δηλαδή, την αντικατάσταση της ελληνικής κοινωνίας από μια κοινωνία διαφόρων μειονοτήτων, μια από τις οποίες θα είναι η ελληνική.

Πόσοι άραγε αντιλαμβάνονται ότι το δημογραφικό πρόβλημα δεν αντιμετωπίζεται με επιδόματα, αλλά, απαιτεί μακροχρόνιο σχεδιασμό που να περιλαμβάνει την ανάλογη με το μέγεθος της οικογένειας κατοικία, τη σταθερή εργασία των γονέων, την υγειονομική και ασφαλιστική περίθαλψη, τις υποδομές στα χωριά και τις πόλεις της επαρχίας. Η αντιστροφή της δημογραφικής συρρίκνωσης δε θα προέλθει από τις δυο ή τρεις μεγάλες πόλεις, αλλά, από την ελληνική επαρχία που σήμερα εγκαταλείπεται μαζικά.

Το δημογραφικό απαιτεί πολύπλευρες κρατικές επενδύσεις που, για το σημερινό παραγωγικό μοντέλο, που επιβάλλει η ΕΕ, θεωρούνται ασύμφορες, αφού δεν αποδίδουν άμεσο κέρδος.

Ανάλογα με την έκτασή της και συγκρινόμενη με άλλες χώρες, όπως π.χ. η Ολλανδία ή το Ισραήλ, η Ελλάδα θα μπορούσε να έχει πληθυσμό 30 έως40 εκατομμυρίων. Έχει λιγότερα από 10 εκατ. και από αυτά ένα μεγάλο μέρος είναι αλλοεθνείς. Σε μερικά χρόνια ο πληθυσμός της θα έχει γεράσει περαιτέρω και θα έχει περιοριστεί στα 6-7 εκατομμύρια. Μετά η ανάκαμψη θα είναι σχεδόν αδύνατη.  Το βιολογικό τέλος των Ελλήνων θα είναι αναπόφευκτο. Από τους πολιτικούς που ισχυρίζονται ότι θα μας σώσουν, ακούει κανείς;