Η μέλισσα που… «χορεύει» για να δείξει τον δρόμο προς την τροφή

Μια από τις πιο εντυπωσιακές μορφές επικοινωνίας στον κόσμο των ζώων δεν γίνεται με ήχους ή λέξεις, αλλά με κινήσεις.

Οι μέλισσες έχουν αναπτύξει έναν μοναδικό τρόπο να ενημερώνουν τις υπόλοιπες εργάτριες της κυψέλης για το πού βρίσκεται μια πηγή τροφής: έναν ειδικό «χορό» που αποτελεί ένα από τα πιο μελετημένα φαινόμενα της συμπεριφοράς των εντόμων.

Όταν μια εργάτρια μέλισσα εντοπίσει μεγάλη ποσότητα νέκταρ ή γύρης, επιστρέφει στην κυψέλη και πραγματοποιεί μια σειρά από συγκεκριμένες κινήσεις.

Ο πιο γνωστός είναι ο χορός της παλλόμενης κοιλιάς (waggle dance), κατά τον οποίο η μέλισσα κινείται σε σχήμα που μοιάζει με το σύμβολο του άπειρου.

Με τις κινήσεις της μεταφέρει πληροφορίες στις άλλες μέλισσες.

Πώς δείχνει την απόσταση και την κατεύθυνση

Ο χορός δεν είναι τυχαίος.

Η διάρκεια του ευθύγραμμου τμήματος της κίνησης δείχνει περίπου πόσο μακριά βρίσκεται η τροφή, ενώ η γωνία του χορού σε σχέση με την κάθετη επιφάνεια της κυψέλης δείχνει την κατεύθυνση.

Με αυτόν τον τρόπο, οι υπόλοιπες μέλισσες μπορούν να βρουν το σημείο χωρίς η πρώτη μέλισσα να τις οδηγήσει εκεί.

Ο τρόπος με τον οποίο επικοινωνούν οι μέλισσες μοιάζει με ένα φυσικό σύστημα πλοήγησης.

Χρησιμοποιούν πληροφορίες από τον ήλιο, την κίνηση του σώματός τους και την αντίληψή τους για τον χώρο ώστε να μεταφέρουν ακριβείς οδηγίες στις υπόλοιπες.

Η ανακάλυψη που άλλαξε την επιστήμη

Ο Αυστριακός βιολόγος Karl von Frisch μελέτησε για δεκαετίες τη συμπεριφορά των μελισσών και αποκάλυψε τον τρόπο με τον οποίο ο χορός τους μεταφέρει πληροφορίες.

Η ανακάλυψη αυτή θεωρήθηκε τόσο σημαντική ώστε τιμήθηκε με το Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής το 1973.

Ο «χορός» της μέλισσας αποτελεί ένα από τα πιο εντυπωσιακά παραδείγματα επικοινωνίας στη φύση.

Χωρίς λέξεις και χωρίς τεχνολογία, ένα μικρό έντομο μπορεί να μεταδώσει πληροφορίες που βοηθούν ολόκληρη την αποικία να επιβιώσει.

Μια απλή κίνηση μέσα σε μια κυψέλη κρύβει μια από τις πιο εξελιγμένες γλώσσες του ζωικού κόσμου.