Το μυστήριο του νερού της Γης: Η απάντηση ίσως κρύβεται στα πετρώματα

Μια νέα επιστημονική μελέτη επαναφέρει το ερώτημα για την προέλευση του νερού στη Γη, προτείνοντας ότι οι ωκεανοί ενδέχεται να σχηματίστηκαν χάρη σε χημικές αντιδράσεις ανάμεσα στα πετρώματα και το υδρογόνο της πρώιμης ατμόσφαιρας.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Νέου Μεξικού εκτιμούν ότι ο πλανήτης μας μπορεί να ήταν αρχικά άνυδρος και να παρήγαγε στη συνέχεια μεγάλες ποσότητες νερού από τα ίδια τα υλικά που τον δημιούργησαν.

Πώς μπορεί να δημιουργήθηκε το νερό

Σύμφωνα με τη θεωρία, κατά τα πρώτα στάδια σχηματισμού της Γης, βραχώδη σωματίδια συσσωρεύονταν σταδιακά, ενώ μια θερμή ατμόσφαιρα πλούσια σε υδρογόνο περιέβαλλε τον νεαρό πλανήτη.

Υπό συνθήκες υψηλής θερμοκρασίας και πίεσης, το υδρογόνο μπορούσε να αντιδρά με το οξείδιο του σιδήρου που περιείχαν τα πετρώματα, παράγοντας νερό και μεταλλικό σίδηρο. Ο τελευταίος συνέβαλε στη διαδικασία σχηματισμού του πυρήνα της Γης.

Για να ελέγξουν την υπόθεσή τους, οι επιστήμονες θέρμαναν δείγματα πετρωμάτων σε θερμοκρασίες από 1.200 έως 1.400 βαθμούς Κελσίου, παρουσία υδρογόνου.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το 80% του οξειδίου του σιδήρου στα συγκεκριμένα δείγματα μετατράπηκε σε μεταλλικό σίδηρο, με ταυτόχρονη παραγωγή νερού μέσα σε λίγα λεπτά.

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Geoscience, υποδεικνύει ότι η διαδικασία θα μπορούσε να έχει δημιουργήσει ποσότητα νερού ισοδύναμη με εκατοντάδες ωκεανούς.

Τι σημαίνει για την αναζήτηση εξωγήινης ζωής

Μέχρι σήμερα, μία από τις βασικές θεωρίες υποστήριζε ότι σημαντικό μέρος του νερού της Γης έφτασε από το Διάστημα, μέσω κομητών και μετεωριτών που προέρχονταν από ψυχρότερες περιοχές του Ηλιακού Συστήματος.

Η νέα υπόθεση προτείνει έναν διαφορετικό μηχανισμό, ο οποίος θα μπορούσε να λειτουργεί και σε άλλους βραχώδεις πλανήτες.

Εάν επιβεβαιωθεί ότι η παραγωγή νερού μέσω αυτών των αντιδράσεων ήταν σημαντική στην πρώιμη Γη, τότε ενδέχεται να υπάρχουν περισσότεροι πλανήτες με άφθονο υγρό νερό από όσους θεωρούσαν μέχρι σήμερα οι επιστήμονες.

Όπως επισημαίνει ο καθηγητής Ζάκαρι Σαρπ, η ίδια διαδικασία θα μπορούσε να συμβάλει στη δημιουργία συνθηκών κατάλληλων για ζωή και σε πλανήτες που βρίσκονται έξω από το Ηλιακό μας Σύστημα. Ωστόσο, η νέα θεωρία αποτελεί επιστημονική υπόθεση που χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση και δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι η Γη απέκτησε όλο το νερό της με αυτόν τον τρόπο.