Οι Μάγια «σφράγιζαν» δόντια πριν από 1.000 χρόνια: Χρησιμοποιούσαν νεφρίτη και φυτικές ουσίες

Πριν από περίπου 1.000 χρόνια, οι Μάγια φαίνεται πως είχαν αναπτύξει εντυπωσιακές τεχνικές οδοντιατρικής, χρησιμοποιώντας φυσικά υλικά για την αντιμετώπιση προβλημάτων στα δόντια.

Αρχαιολογικά ευρήματα δείχνουν ότι οι αρχαίοι κάτοικοι της Μεσοαμερικής άνοιγαν μικρές κοιλότητες στα δόντια και τις γέμιζαν με διάφορα υλικά.

Σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιούσαν νεφρίτη, ένα ιδιαίτερα σκληρό και πολύτιμο ορυκτό, ενώ παράλληλα αξιοποιούσαν ουσίες φυτικής προέλευσης.

Το ακόμη πιο εντυπωσιακό στοιχείο είναι ότι ορισμένα από αυτά τα αρχαία σφραγίσματα έχουν διατηρηθεί μέχρι σήμερα, παραμένοντας στη θέση τους για αιώνες.

Maya diş hekimleri, yaklaşık 1.000 yıl önce diş çürüklerini yeşim taşı ve bitki bazlı antimikrobiyal maddeler kullanarak dolduruyordu.

Bu dolguların bazıları, yüzyıllar boyunca sağlamlığını koruyarak günümüze kadar ulaştı. pic.twitter.com/k7jasl7BZk

— Bilim Atlası (@bilimatlas) August 10, 2026

Δεν ήταν μόνο θέμα αισθητικής

Οι πρακτικές των Μάγια δεν φαίνεται να είχαν αποκλειστικά αισθητικό χαρακτήρα.

Οι ερευνητές έχουν εντοπίσει στα υλικά που χρησιμοποιούνταν φυτικές ενώσεις με πιθανές αντιμικροβιακές ιδιότητες, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι αρχαίοι οδοντίατροι γνώριζαν, έστω και εμπειρικά, ότι ορισμένες ουσίες μπορούσαν να βοηθήσουν στην προστασία του δοντιού.

Τα υλικά τοποθετούνταν σε προετοιμασμένες κοιλότητες και σε αρκετές περιπτώσεις φαίνεται ότι παρέμεναν σταθερά για εξαιρετικά μεγάλο χρονικό διάστημα.

Οδοντιατρική με τεχνικές που προκαλούν έκπληξη

Οι Μάγια είχαν αναπτύξει προηγμένες γνώσεις σε διάφορους τομείς, από την αστρονομία και τα μαθηματικά έως την αρχιτεκτονική και την ιατρική.

Η οδοντιατρική τους αποτελεί ακόμη ένα παράδειγμα.

Η χρήση διαφορετικών φυσικών υλικών, σε συνδυασμό με φυτικές ουσίες, δείχνει ότι οι πρακτικές τους ήταν πολύ πιο σύνθετες από μια απλή προσπάθεια να καλύψουν ένα κατεστραμμένο δόντι.

Χιλιάδες χρόνια πριν από τη σύγχρονη οδοντιατρική, οι Μάγια είχαν ήδη βρει τον δικό τους τρόπο να αντιμετωπίζουν τις φθορές των δοντιών – και ορισμένα από τα «σφραγίσματά» τους εξακολουθούν να εντυπωσιάζουν τους επιστήμονες μέχρι σήμερα.