Είναι ορισμένες ειδήσεις, που σε πρώτο χρόνο αποτελούν αφορμή για μια ανάσα ανακούφισης. Όταν κανείς βέβαια τις αξιολογεί στο ευρύτερο πλαίσιο των γεωπολιτικών εξελίξεων και ισορροπιών.
Είναι ορισμένες ειδήσεις, που σε πρώτο χρόνο αποτελούν αφορμή για μια ανάσα ανακούφισης. Όταν κανείς βέβαια τις αξιολογεί στο ευρύτερο πλαίσιο των γεωπολιτικών εξελίξεων και ισορροπιών.
Η πολύκροτη υπόθεση Λιγνάδη έφτασε στο τέλος της. Το Μικτό Ορκωτό δικαστήριο Αθηνών(ΜΟΔ) καταδίκασε τον προαναφερόμενο κατηγορούμενο για δυο βιασμούς ανηλίκων ενώ τον απήλλαξε λόγω αμφιβολιών για άλλους δυο. Το δικαστήριο δεν χορήγησε κατά πλειοψηφία( 5-2) κανένα ελαφρυντικό, ενώ κατά πλειοψηφία(4-3) απεφάνθη η έφεση να έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα με την επιβολή περιοριστικών όρων.
Παρακολουθούμε με προσοχή την διαρκώς αυξανόμενη τουρκική επιθετικότητα απέναντι στην χώρα μας, και με ακόμα μεγαλύτερη ανησυχία την ελληνική παθητικότητα απέναντι σε αυτή την επιθετικότητα. Συνεχείς οι τουρκικές δηλώσεις περί αποστρατικοποίησης των νήσων του Ανατολικού Αιγαίου, συνεχείς και οι αναφορές της Τουρκίας στην “αμφισβητούμενη” ελληνική κυριαρχία σε νησιά του Αιγαίου.
Ποιοι είναι οι αμνοί; Οι εμβολιασθέντες συνανθρωποί μας, οι οποίοι σιωπούν ενώ ταυτόχρονα, πολλοί από αυτούς, απόδειξη της ορθότητας της κωδωνόσχημης καμπύλης που αφορά την ευφυία, ενίοτε επιτίθενται και σε όσους αντιδρούν.
Η πολιτική κλιμάκωσης του Ταγίπ Ερντογάν εναντίον της χώρας μας έχει υπερβεί προ πολλού τα εσκαμμένα. Έτσι την αμετροέπειά του, που ξεπερνά τον πολιτισμό της διπλωματίας, τη διαδέχτηκαν οι φαντασιώσεις του περί χαμένων αυτοκρατοριών, οι λεονταρισμοί αναθεωρητικού τύπου προς εκφοβισμό μας, οι προειδοποιήσεις ωμής απειλής περί ανάγκης συνετισμού της Ελλάδας και επερχόμενης νέας ''Μικρασιατικής Καταστροφής'' της, οι ανίερες αναφορές στους παππούδες μας και οι αναρτήσεις του στα ελληνικά... on Twitter προς υπενθύμιση της αποφασιστικότητας της Τουρκίας να μην παραιτηθεί των δικαιωμάτων της στο Αιγαίο.
Στο άρθρο μου την περασμένη Κυριακή μιλούσα για “Καραμανλική ομοβροντία” κατά της κυβερνητικής πολιτικής!
Τα υπάρχοντα κόμματα εν τη βουλή όζουν δυσώδη οσμή σήψεως και παρακμιακής αποσυνθέσεως, τα οποία υπό του μανδύου δήθεν του διαφορετικού «ιδεολογικού» αποχρωματισμού, ξιφουλκούν ενάντια αλλήλων, χάριν εντυπώσεων και προς σκοπό πειθαναγκασμού την στιγμή καθ’ ήν άπαντα τα υπάρχοντα ανθελληνικά δοτά κόμματα, υπηρετούν ανυπερθέτως τους μηχανισμούς των εξω-εθνικών συμφερόντων και δη της ισοπεδωτικής παγκοσμιοποιήσεως της πολύφερνης και ατζέντας των δικαιωμάτων «των Λοάτκι».
Θυμάστε που στοιχημάτιζα ότι δεν θα κάνει εκλογές ο Μητσοτάκης ενώ κανένας δεν το πιθανολογούσε;
Και όμως έγινε! Γιατί διαμαρτυρήθηκαν οι Υγειονομικοί για την συνεχιζόμενη και αδικαιολόγητη αναστολή εργασίας των, έξω από την πρωθυπουργική οικία στον αριστοκρατικό Λυκαβηττό, οδηγήθηκαν με κλούβα στην ΓΑΔΑ για εξακρίβωση στοιχείων. Ή για κάποιες ώρες παραμονή τους εκεί ,χωρίς να ασχημονούν, χωρίς να εμποδίζουν, μόνο να διαμαρτύρονται κα εφαρμογή του άρθρου 11 του Συντάγματος-εδώ μέχρι και συναθροίσεις αλλοδαπών επιτρέπονται, κατά την αντίληψη των δημοκρατικών κυβερνήσεων-!, εξελίχθηκε τελικά σε σχηματισμό δικογραφίας και συνεπακόλουθη σύλληψή τους!
Η Σύνοδος του ΝΑΤΟ παρήλθε. Οι διαρροές των γειτόνων, αποδείχθηκαν πυροτεχνήματα.
Η σημερινή κυβέρνηση και σύμπασα η ελλαδική Βουλή έχουν ξεπεράσει κάθε όριο αναλγησίας στην συμπεριφορά τους απέναντι στον κυρίαρχο ελληνικό λαό.
''Η Τουρκία είναι παντού. Σε Ανατολική Μεσόγειο, Κύπρο, Παλαιστίνη...'', παραληρούσε απ' τον Μάιο ακόμα ο Ταγίπ Ερντογάν ανεμίζοντας σαν σημαία θριαμβικά το κόκκινο φέσι του μεγαλοϊδεατισμού του.
Η αντιλαϊκή πολιτική Μητσοτάκη ξεπέρασε τα ελληνικά σύνορα και πλέον ο Πρωθυπουργός γίνεται περίγελος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, και πολλοί ευρωπαίοι πολιτικοί τον επιδεικνύουν ως το κακό, το χείριστο παράδειγμα ενός Ευρωπαίου Πρωθυπουργού!
Η κυβέρνηση αλλά και συνολικά το κυρίαρχο ελληνικό πολιτικό σύστημα έχουν ως στρατηγική επιλογή τους τη διατήρηση του status quo σε σχέση με την Τουρκία. Επιδιώκουν, δηλαδή, να παραμείνουν τα πράγματα ως έχουν σήμερα.
Στις 7 Ιουλίου 2019 το κόμμα της ΝΔ εκλέχθηκε ως πρώτο κόμμα στις βουλευτικές εκλογές που έλαβαν χώρα εκείνη την ημέρα.
Μια απ' τις πιο σημαντικές αποφάσεις για συνεργασία και αυτονομία των κρατών-μελών της σε θέματα Άμυνας και Ασφάλειας πήρε το 2007 η Ε.Ε δημιουργώντας την PESCO (''Ευρωπαϊκή Διαρθρωμένη Αμυντική Συνεργασία''), που άρχισε να εφαρμόζεται το '17 και σήμερα αριθμεί 25 μέλη, καθώς απέχουν από αυτήν τα υπόλοιπα δύο (Δανία και Μάλτα) στο σύνολο των 27.
Ο Κινέζος φιλόσοφος και στρατηγός Σουν Τσου, στην πραγματεία του “Η Τέχνη του Πολέμου”, που γράφτηκε πριν 2.500 χρόνια, παροτρύνει τον ηγέτη να μάθει καλά τον εχθρό του, καθώς και τα σχέδιά του για να μπορεί να τον αντιμετωπίσει επιτυχώς. Σε ένα από αυτά λέει: «Ανακαλύψτε τα σχέδια του εχθρού και θα ξέρετε ποια στρατηγική θα είναι επιτυχής και ποια όχι». Ας το πούμε προκαταβολικά. Η Τουρκία δεν είναι απρόβλεπτη. Η τουρκική γεωστρατηγική έχει διαμορφωθεί σταδιακά, αλλά είναι διακηρυγμένη και εξαρχής ήταν επεκτατική.
Το μείζον και ακανθώδες ζήτημα το οποίο αποκρύπτει επιμελώς το δοτό ανθελληνικό κράτος έγκειται εις το γεγονός της προϊούσας αντικαταστάσεως του Ελληνικού πληθυσμού παντί προσφόρω τρόπω, αφενός μετά της επιβληθείσης καθολικής πτωχοποιήσεως του Ελλαδικού Κράτους και εξετέρου δια της «πολύφερνης» μεταναστεύσεως, η οποία πλήττει εκ βάθρων, ήδη και πολλά χρόνια την Πατρίδα μας, αλλά ιδίως εκ του έτους 2015 και εντεύθεν όπου η αθρόα και αναρίθμητη μετακίνηση των στιφών, μετασχημάτισε ανάλγητα την Ελλάδα μας, εις ένα αχανές και απέραντο κέντρο δομών εγκατάστασης μεταναστών.
Τα όσα τραγικά έγιναν τις τελευταίες ημέρες γνωστά για τη λεγόμενη εμπορική ονομασία TurkAegean, συνιστούν άνευ ετέρου μια εξοργιστικά αρνητική υπόθεση για τα εθνικά μας συμφέροντα.
''Πρόσεχε μην γίνει πραγματικότητα αυτό που φοβάσαι'', συνηθίζει να λέει ο σοφός λαός μας προειδοποιητικά. Κι αυτό δεν ισχύει μόνο εξατομικευμένα, αλλά και εθνικά, αν σκεφτούμε ότι αντιμετωπίζουμε συλλογικά όλα όσα φοβόμαστε εμείς οι Έλληνες και έχουν να κάνουν με το μένος της Τουρκίας κατά της Ελλάδας και της Ορθοδοξίας με υπόστρωμα την αναθεωρητική στρατηγική της ''Γαλάζιας Πατρίδας'' της, τη στρατηγική αναβίωσης του παντουρκισμού και του νεο-Οθωμανισμού.
Όταν ο Ντέιβιντ Ιγκνάσιους της WashingtonPost έκανε πριν από λίγες ημέρες την ερώτηση στον «Πρωθυπουργό» για την ελευθερία του Τύπου στην Ελλάδα, μια ερώτηση που δεν την περίμενε, αφού στην Ελλάδα και στην Ευρώπη πολιτεύεται προστατευμένος μέσα σε ένα γυάλινο κλουβί, ως ο «Πρώτος των Προθύμων» ο πιο υπάκουος μαθητής των ηγετίσκων KlausSchwab της Νέα Τάξης, των ενεργούμενων του.
Η Επιτροπή Δικαιωμάτων Πνευματικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ενώσεως (EUIPO) κατοχύρωσε τον εμπορικό όρο “Τουρκικό Αιγαίο (Τurkaegean)” στην Τουρκία! Η ΕΕ των εταίρων – μελών κρατών, της οποίας μέλος (εκ των αρχαιοτέρων) είναι η Ελλάς! Της οποίας δεν είναι μέλος η Τουρκία!
Τι τα θέλουμε τι τα γυρεύουμε. Το ότι δε φημιζόμαστε για τα γρήγορα αντανακλαστικά μας και υποδυόμαστε μονίμως τον ρόλο του Επιμηθέα αντί του Προμηθέα στην Εξωτερική μας πολιτική, το γνωρίζουμε χρόνια τώρα και το επιβεβαιώνουμε σε κάθε ευκαιρία και με κάθε κυβέρνηση.
Μα πρέπει να αλλάξει η Ελλάδα; Τι σημαίνει αλλαγή; Τι χρειάζεται να αλλάξει σε αυτή τη χώρα;
Ότι συμβαίνει αναφορικά με τη χορήγηση της τέταρτης δόσης του εμβολίου κατά του κορωνοϊού κατά τις τελευταίες ημέρες διεκδικεί βραβείο ανοησίας και προχειρότητας καθώς το νόημα που έχει προκύψει πλέον από τους ίδιους τους υπερασπιστές του εμβολίου είναι το εξής:
Το ότι οι Αλβανοί ήταν ανέκαθεν πιστοί ακόλουθοι του σουλτάνου και πολύτιμη βακτηρία του για την καταστολή της εξέγερσης των Ελλήνων χριστιανών στα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, το γνωρίζουμε ιστορικά από τα χρόνια της Τουρκοκρατίας.
To τελευταίο χρονικό διάστημα συνεχώς αυξάνεται η εκλογολογία στα ΜΜΕ, παρ΄ ότι ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης επανειλημμένως έχει ξεκαθαρίσει, πως εκλογές θα διεξαχθούν στο τέλος της τετραετίας!
Η προπαγάνδα της ελληνικής Κυβέρνησης και γενικότερα οι ιδεολογικοί μηχανισμοί του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος επιχειρούν να μεταφέρουν την ευθύνη για όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα σε αποκλειστικά εξωγενείς παράγοντες, δηλαδή, στον «πόλεμο του Πούτιν».
Το Σύμφωνο της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας, απετέλεσε από τη μέρα της σύστασής του το ένα σημείο αναφοράς εκ του διπολικού κόσμου, μέσα στον οποίο εκτυλίχθηκε ο ψυχρός πόλεμος.
Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά. Το να μπορεί ένας άνθρωπος να αισθάνεται ασφάλεια στο σπίτι του, στο χώρο εργασίας του, στη βόλτα του, είναι ένα από τα σημαντικότερα ανθρώπινα χαρακτηριστικά.