NASA: Το σχέδιο να στείλει μόνιμους κατοίκους στη Σελήνη – Οι προβλέψεις για «μεταλλαγμένους» ανθρώπους

Η NASA προχωρά σε ένα ακόμη φιλόδοξο βήμα μέσω του προγράμματος Artemis, το οποίο στοχεύει να επιστρέψει ανθρώπους στη Σελήνη και να θέσει τις βάσεις για μια νέα εποχή στην εξερεύνηση του διαστήματος.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη pronews.gr (@pronews.gr)

Το Artemis ξεκίνησε κατά την πρώτη προεδρική θητεία του Ντόναλντ Τραμπ και συνεχίστηκε με τη στήριξη της κυβέρνησης του Τζο Μπάιντεν. Σε εκδήλωση με τίτλο «Ignition» στις 24 Μαρτίου, ο επικεφαλής της NASA, Τζάρεντ Άισακμαν, ανακοίνωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες σχεδιάζουν την κατασκευή σεληνιακής βάσης μέσα στη δεκαετία του 2030.

Κεντρικός στόχος αυτής της βάσης είναι η ανάπτυξη τεχνολογιών που θα επιτρέψουν τη μόνιμη ανθρώπινη παρουσία στο διάστημα, περιορίζοντας την ανάγκη για συνεχή ανεφοδιασμό από τη Γη.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η αξιοποίηση των πόρων της Σελήνης, όπως το έδαφος για κατασκευές και το παγωμένο νερό, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για πόση, καλλιέργεια τροφίμων, αλλά και για την παραγωγή καυσίμων και οξυγόνου μέσω ηλεκτρόλυσης. Τα βήματα αυτά θεωρούνται καθοριστικά για τον μακροπρόθεσμο στόχο της δημιουργίας μόνιμων ανθρώπινων αποικιών στον Άρη.

Οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της ανθρώπινης παρουσίας σε άλλους πλανήτες ενδέχεται να είναι ιδιαίτερα σημαντικές και βαθιές.

In this image provided by NASA, the Artemis II crew captured this view as the Earth sets behind the Moon during a lunar flyby, Monday, April 6, 2026. NASA via AP) NASA S/N:3500015

Όπως επισημαίνει ο εξελικτικός βιολόγος Σκοτ Σόλομον, η εγκατάσταση σε απομονωμένα περιβάλλοντα —όπως συνέβη στα νησιά Γκαλαπάγκος— μπορεί να οδηγήσει σε εξελικτικές διαφοροποιήσεις. Εκεί, για παράδειγμα, οι γνωστοί σπίνοι εξελίχθηκαν σε 18 διαφορετικά είδη, προερχόμενα από έναν κοινό πρόγονο.

Σε περιβάλλοντα όπως η Σελήνη και ο Άρης, οι μελλοντικοί κάτοικοι θα βρεθούν αντιμέτωποι με ακραίες συνθήκες: η χαμηλή βαρύτητα και τα υψηλά επίπεδα ακτινοβολίας ήδη επηρεάζουν τον ανθρώπινο οργανισμό. Η παρατεταμένη παραμονή στο διάστημα μπορεί να προκαλέσει απώλεια μυϊκής και οστικής μάζας, μεταβολές στην κατανομή των σωματικών υγρών, αλλά και προβλήματα στην όραση.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο αστροναύτης Σκοτ Κέλι, ο οποίος κατά τη διάρκεια της παραμονής του στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό εμφάνισε επιγενετικές μεταβολές και αλλαγές στα χρωμοσώματά του, εξαιτίας της ακτινοβολίας. Αν τέτοιου είδους μεταβολές επηρεάσουν τα αναπαραγωγικά κύτταρα, υπάρχει πιθανότητα να μεταβιβαστούν και στις επόμενες γενιές.

Η αποστολή Artemis II αναμένεται να εκθέσει τους αστροναύτες σε ακόμη υψηλότερα επίπεδα ακτινοβολίας, καθώς η Σελήνη δεν διαθέτει προστατευτικό μαγνητικό πεδίο όπως η Γη — συνθήκες που θυμίζουν περισσότερο το περιβάλλον του Άρη.

Οι άνθρωποι που ενδεχομένως θα ζήσουν εκεί και θα δημιουργήσουν οικογένειες ίσως μεταφέρουν γενετικές μεταβολές που προκαλούνται από την ακτινοβολία. Μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν ενδείξεις αυξημένου κινδύνου για τα παιδιά αστροναυτών, ωστόσο η μακροχρόνια παραμονή στο διάστημα ενδέχεται να αλλάξει αυτά τα δεδομένα.

Παράλληλα, παιδιά που θα γεννηθούν στη Σελήνη ή στον Άρη μπορεί να αντιμετωπίσουν δυσκολίες στην επιστροφή τους στη Γη, καθώς η χαμηλή βαρύτητα θα μπορούσε να επηρεάσει την ανάπτυξη των οστών, τη λειτουργία της καρδιάς και το ανοσοποιητικό τους σύστημα.

Σε περίπτωση που δημιουργηθούν μόνιμοι ανθρώπινοι πληθυσμοί εκτός Γης, η φυσική επιλογή σε συνδυασμό με τις μεταλλάξεις ίσως οδηγήσει, σταδιακά, σε διαφοροποίηση από τον γήινο άνθρωπο — ενδεχομένως ακόμη και στην εμφάνιση νέων ανθρώπινων μορφών.

Η αποστολή Artemis II μπορεί να αποτελεί ένα μικρό βήμα προς τη μόνιμη παρουσία στο διάστημα, αλλά ταυτόχρονα ίσως σηματοδοτεί την αρχή μιας κοσμοϊστορικής εξέλιξης για ολόκληρη την ανθρωπότητα.