Εξωγήινη νοημοσύνη: Το μυστικό των πυγολαμπίδων μπορεί να αποκαλύψει τα σήματά τους

Μια διαφορετική μέθοδο για τον εντοπισμό πιθανών σημάτων εξωγήινης νοημοσύνης προτείνουν επιστήμονες, αντλώντας έμπνευση από τον τρόπο με τον οποίο επικοινωνούν οι πυγολαμπίδες.

Η προσέγγιση δεν επικεντρώνεται στην προσπάθεια αποκωδικοποίησης ενός μηνύματος από κάποιον εξωγήινο πολιτισμό, αλλά στην αναζήτηση επαναλαμβανόμενων μοτίβων που θα μπορούσαν να ξεχωρίσουν από τη φυσική δραστηριότητα του Διαστήματος.

Μέχρι σήμερα, τα προγράμματα αναζήτησης εξωγήινης νοημοσύνης (SETI) έχουν επικεντρωθεί κυρίως στον εντοπισμό ραδιοεκπομπών και, πιο πρόσφατα, οπτικών σημάτων λέιζερ.

Ωστόσο, πολλές από τις μεθόδους βασίζονται στην υπόθεση ότι ένας εξωγήινος πολιτισμός θα χρησιμοποιούσε τρόπους επικοινωνίας παρόμοιους με εκείνους που θα επέλεγαν οι άνθρωποι.

Οι ερευνητές εξετάζουν τώρα ένα διαφορετικό ενδεχόμενο: ότι το πρώτο στοιχείο μιας τεχνητής επικοινωνίας μπορεί να μην είναι ένα αναγνωρίσιμο μήνυμα, αλλά ένας ασυνήθιστος συνδυασμός παλμών που επαναλαμβάνεται με συγκεκριμένο τρόπο.

Η έμπνευση από τις πυγολαμπίδες

Οι πυγολαμπίδες χρησιμοποιούν φωτεινές αναλαμπές για να επικοινωνούν και να προσελκύουν συντρόφους.

Τα σήματά τους διαφέρουν ως προς τη διάρκεια, τη συχνότητα και τον χρονισμό, επιτρέποντας σε κάθε είδος να ξεχωρίζει από άλλα έντομα που δραστηριοποιούνται στο ίδιο περιβάλλον.

Η επικοινωνία αυτή δεν είναι χωρίς κόστος, καθώς η παραγωγή φωτός απαιτεί ενέργεια, ενώ οι αναλαμπές μπορούν να προσελκύσουν και θηρευτές.

Με βάση αυτή τη συμπεριφορά, οι επιστήμονες ανέπτυξαν ένα μαθηματικό μοντέλο που εξετάζει πώς θα μπορούσε να σχεδιαστεί ένα σήμα ώστε να ξεχωρίζει από τον φυσικό «θόρυβο» του Διαστήματος, χωρίς να απαιτεί υπερβολική ενεργειακή δαπάνη.

Η μελέτη των ραδιοσημάτων

Για να δοκιμάσουν τη μέθοδό τους, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα από 3.724 πάλσαρ, τα οποία προέρχονται από τη βάση δεδομένων του Australia Telescope National Facility.

Τα πάλσαρ είναι περιστρεφόμενα άστρα νετρονίων που εκπέμπουν περιοδικούς παλμούς ακτινοβολίας και αποτελούν ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα φυσικών, επαναλαμβανόμενων σημάτων στο Διάστημα.

Οι επιστήμονες μετέτρεψαν τα δεδομένα σε δυαδικές ακολουθίες, στις οποίες κάθε χρονικό σημείο καταγραφόταν ως «1» όταν η ένταση του σήματος ξεπερνούσε ένα καθορισμένο όριο και ως «0» όταν βρισκόταν κάτω από αυτό.

Στη συνέχεια, εστίασαν σε ένα δείγμα 158 πάλσαρ, σε αποστάσεις έως 5 kiloparsec, δηλαδή περίπου 16.000 έτη φωτός από τη Γη, με μέση πυκνότητα ροής μεγαλύτερη από 1 mJy στη συχνότητα των 1.400 MHz.

Η συγκεκριμένη συχνότητα βρίσκεται κοντά στη γραμμή υδρογόνου των 1.420 MHz, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική στην αναζήτηση εξωγήινης νοημοσύνης.

Πώς θα ξεχωρίζουν τα τεχνητά σήματα

Το μοντέλο εξέτασε τρόπους δημιουργίας επαναλαμβανόμενων ραδιοπαλμών, δίνοντας έμφαση στη χρονική απόσταση μεταξύ τους και στο ποσοστό του χρόνου κατά το οποίο εκπέμπεται το σήμα.

Οι ερευνητές ανέπτυξαν δύο διαφορετικές δομές.

Η πρώτη επιδιώκει τη μέγιστη δυνατή διαφοροποίηση από το φυσικό υπόβαθρο, χωρίς να λαμβάνει υπόψη το ενεργειακό κόστος.

Η δεύτερη συνδυάζει την ευκολία εντοπισμού με περιορισμούς στην απαιτούμενη ενέργεια.

Στόχος είναι να εντοπιστούν μοτίβα που δεν μοιάζουν με τη συνηθισμένη αστροφυσική δραστηριότητα και θα μπορούσαν να αποτελούν ένδειξη τεχνητής προέλευσης.

Οι επιστήμονες διευκρινίζουν ότι η συγκεκριμένη προσέγγιση δεν αποτελεί απόδειξη ότι υπάρχουν εξωγήινοι πολιτισμοί ούτε ότι έχει ήδη εντοπιστεί κάποιο τέτοιο σήμα.

Πρόκειται για μια θεωρητική και υπολογιστική μέθοδο που θα μπορούσε να συμπληρώσει τις υπάρχουσες τεχνικές του SETI.

Ένα ασυνήθιστο ραδιοσήμα δεν σημαίνει αυτομάτως ότι προέρχεται από νοήμονα ζωή. Ωστόσο, η αναζήτηση μοτίβων που διαφέρουν από τη φυσική δραστηριότητα του Σύμπαντος ενδέχεται να προσφέρει στους επιστήμονες έναν ακόμη τρόπο να αναζητήσουν ενδείξεις επικοινωνίας από μακρινούς πολιτισμούς.