Πώς θα έμοιαζε ένας άνθρωπος αν μπορούσε να ζήσει 200 χρόνια; – Τι θα άλλαζε στο σώμα του

Πώς θα έμοιαζε ένας άνθρωπος αν μπορούσε να ζήσει 200 χρόνια; Θα είχε βαθιές ρυτίδες, λευκά μαλλιά και δυσκολία στην κίνηση ή θα μπορούσε να διατηρεί τη νεανική του εμφάνιση για πολύ μεγαλύτερο διάστημα;

Η απάντηση εξαρτάται από το αν η παράταση της ζωής θα συνοδευόταν και από την επιβράδυνση της γήρανσης.

Σήμερα, η ανθρώπινη γήρανση επηρεάζει σχεδόν όλα τα συστήματα του οργανισμού. Με το πέρασμα του χρόνου, τα κύτταρα συσσωρεύουν βλάβες, οι ιστοί χάνουν μέρος της ικανότητάς τους να ανανεώνονται και αυξάνεται ο κίνδυνος εμφάνισης χρόνιων ασθενειών.

Το δέρμα και τα μαλλιά

Αν ο άνθρωπος ζούσε δύο αιώνες χωρίς να επιβραδύνεται η γήρανση, το δέρμα του πιθανότατα θα εμφάνιζε έντονη χαλάρωση και βαθιές ρυτίδες. Η μείωση του κολλαγόνου και της ελαστίνης θα επηρέαζε την ελαστικότητά του, ενώ τα μαλλιά θα μπορούσαν να χάσουν το φυσικό τους χρώμα και να αραιώσουν σημαντικά.

Αν, αντίθετα, η ιατρική κατάφερνε να επιβραδύνει ουσιαστικά τις διαδικασίες γήρανσης, ένας άνθρωπος 150 ή 180 ετών θα μπορούσε θεωρητικά να εμφανίζει χαρακτηριστικά που σήμερα συνδέουμε με πολύ νεότερες ηλικίες. Ωστόσο, κάτι τέτοιο παραμένει υποθετικό.

Οι μύες, τα οστά και η κίνηση

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα θα ήταν η διατήρηση της μυϊκής δύναμης και της αντοχής των οστών. Η φυσιολογική γήρανση συνδέεται με απώλεια μυϊκής μάζας, μειωμένη οστική πυκνότητα και αυξημένο κίνδυνο πτώσεων.

Για να μπορούσε κάποιος να ζήσει 200 χρόνια με καλή φυσική κατάσταση, θα χρειαζόταν να διατηρεί την ικανότητα αναγέννησης των ιστών του και να προστατεύεται από τις φθορές που συσσωρεύονται με την πάροδο του χρόνου.

Τι θα συνέβαινε στον εγκέφαλο;

Η μακροζωία δεν θα είχε νόημα αν συνοδευόταν από σοβαρή απώλεια μνήμης και γνωστικών λειτουργιών. Ο εγκέφαλος θα έπρεπε να διατηρεί την επικοινωνία μεταξύ των νευρώνων, την ικανότητα μάθησης και τη μνήμη για πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από ό,τι συμβαίνει σήμερα.

Η προστασία από νευροεκφυλιστικές παθήσεις θα αποτελούσε, επομένως, ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα της επιστημονικής έρευνας.

Θα μπορούσε τελικά ο άνθρωπος να ζήσει 200 χρόνια;

Η παράταση της ανθρώπινης ζωής αποτελεί αντικείμενο εντατικής έρευνας, ωστόσο η ζωή έως τα 200 χρόνια δεν είναι σήμερα εφικτή με βάση τις διαθέσιμες ιατρικές δυνατότητες.

Δεν αρκεί να παρατείνεται η λειτουργία της καρδιάς ή να αντιμετωπίζονται μεμονωμένες ασθένειες. Θα έπρεπε να αντιμετωπιστούν πολλές διαφορετικές διαδικασίες που συνδέονται με τη γήρανση.

Το μεγάλο ερώτημα, επομένως, δεν είναι μόνο πόσα χρόνια θα μπορούσε να ζήσει ένας άνθρωπος, αλλά πόσα από αυτά θα μπορούσε να παραμείνει υγιής, αυτόνομος και δραστήριος. Ένας άνθρωπος που θα έφτανε τα 200 χρόνια χωρίς να έχει επιβραδυνθεί η γήρανσή του θα ήταν πολύ διαφορετικός από κάποιον που θα διατηρούσε τις λειτουργίες του οργανισμού του για πολύ μεγαλύτερο διάστημα.

Προς το παρόν, η επιστήμη δεν γνωρίζει αν θα μπορέσουμε ποτέ να φτάσουμε σε αυτό το σημείο. Η έρευνα, πάντως, επικεντρώνεται ολοένα και περισσότερο όχι μόνο στην παράταση της ζωής, αλλά και στη διατήρηση της υγείας κατά τη διάρκειά της.