Νέα έρευνα: Γιατί μία ανθρώπινη πόλη στην Σελήνη ίσως απέχει πολύ από την πραγματικότητα

Η ιδέα της δημιουργίας μεγάλων ανθρώπινων οικισμών στη Σελήνη μπορεί να βρίσκεται ολοένα συχνότερα στο επίκεντρο των διαστημικών σχεδίων, ωστόσο μια νέα επιστημονική μελέτη επισημαίνει ένα βασικό εμπόδιο: το διαθέσιμο νερό ενδέχεται να μην είναι αρκετό για να υποστηρίξει έναν μεγάλο πληθυσμό για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο Frontiers in Space Technologies, εξετάζει τα πιθανά αποθέματα νερού στη Σελήνη και υπολογίζει πόσο θα μπορούσαν να διαρκέσουν για ανθρώπινους πληθυσμούς διαφορετικού μεγέθους.

Οι ερευνητές Martin Elvis και Jonathan McDowell χρησιμοποίησαν ως ενδεικτικό σενάριο την ύπαρξη περίπου 1 δισεκατομμυρίου τόνων νερού. Με βάση τους υπολογισμούς τους, ένας πληθυσμός ενός εκατομμυρίου ανθρώπων θα μπορούσε να εξαντλήσει αυτά τα αποθέματα σε λιγότερο από δυόμισι χρόνια, εάν το νερό δεν ανακυκλωνόταν σε πολύ υψηλό βαθμό.

Η εικόνα αλλάζει σημαντικά με αποτελεσματική ανακύκλωση. Σε ποσοστό ανάκτησης 98%, αντίστοιχο με αυτό που χρησιμοποιείται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, η ίδια ποσότητα θα μπορούσε θεωρητικά να καλύψει τις ανάγκες μιας πόλης ενός εκατομμυρίου κατοίκων για περίπου έναν αιώνα.

Ο Martin Elvis τόνισε, ωστόσο, ότι ένα τέτοιο μοντέλο θα απαιτούσε εξαιρετικά προσεκτική κατανάλωση νερού και περιορισμούς στην καθημερινή χρήση του.

Για μικρότερους πληθυσμούς, τα δεδομένα είναι σαφώς διαφορετικά. Ένας οικισμός 100.000 ανθρώπων θα μπορούσε, σύμφωνα με τους υπολογισμούς, να έχει διαθέσιμο νερό για περίπου 1.000 χρόνια, ενώ για έναν πληθυσμό 10.000 κατοίκων η αντίστοιχη διάρκεια υπολογίζεται σε περίπου 10.000 χρόνια.

Τα ευρήματα αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς ο Έλον Μασκ έχει μιλήσει για τη δημιουργία μιας μεγάλης, αυτοαναπτυσσόμενης πόλης στη Σελήνη, υποστηρίζοντας ότι ένα τέτοιο εγχείρημα θα μπορούσε να προχωρήσει μέσα σε λιγότερο από μία δεκαετία.

Ο Jonathan McDowell εμφανίζεται πιο συγκρατημένος ως προς το χρονοδιάγραμμα, εκτιμώντας ότι ένας σεληνιακός οικισμός θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα σε περίπου 30 χρόνια.

Ο καθηγητής Ian Crawford, ο οποίος δεν συμμετείχε στη συγκεκριμένη έρευνα, χαρακτήρισε τη μελέτη σημαντική, υποστηρίζοντας ότι συμβάλλει σε μια πιο ρεαλιστική συζήτηση γύρω από τις προοπτικές δημιουργίας μόνιμων ανθρώπινων εγκαταστάσεων στη Σελήνη.

Οι πόλοι κρύβουν πολύτιμα αποθέματα

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι πολικές περιοχές της Σελήνης, όπου πιστεύεται ότι υπάρχουν αποθέματα παγωμένου νερού. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι οι οκτώ μεγαλύτεροι κρατήρες μπορεί να περιέχουν περίπου 34 εκατομμύρια τόνους νερού.

Η αξιοποίησή τους, ωστόσο, δεν είναι απλή υπόθεση. Οι κρατήρες βρίσκονται σε εξαιρετικά ψυχρές και σκοτεινές περιοχές, ενώ ο πάγος ενδέχεται να περιέχει ουσίες που θα πρέπει να απομακρυνθούν πριν από τη χρήση του.

Παράλληλα, ορισμένοι επιστήμονες επισημαίνουν ότι το σεληνιακό νερό έχει μεγάλη επιστημονική αξία και ότι απαιτείται πρώτα λεπτομερής μελέτη των αποθεμάτων πριν ξεκινήσει οποιαδήποτε εκτεταμένη εξόρυξη.

«Ο χρυσός» της Σελήνης

Η έλλειψη βεβαιότητας σχετικά με την ποσότητα, την κατανομή και την ευκολία εξαγωγής του νερού αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες που θα καθορίσουν το μέλλον των σεληνιακών αποστολών.

Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο McDowell, «το νερό θα αποτελέσει τον χρυσό του ηλιακού συστήματος», καθώς θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο για πόση και καλλιέργεια τροφίμων, αλλά και για την παραγωγή καυσίμων και άλλες ανάγκες των μελλοντικών αποστολών.

Οι επιστήμονες προειδοποιούν, τέλος, ότι η περιορισμένη διαθεσιμότητα των πόρων θα μπορούσε να οδηγήσει σε έναν ανταγωνισμό για τα πλουσιότερα κοιτάσματα. Για τον λόγο αυτό θεωρούν απαραίτητη τη δημιουργία διεθνών κανόνων που θα καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο θα εξερευνηθούν και θα αξιοποιηθούν οι υδάτινοι πόροι της Σελήνης.