Άγνωστο ελληνικό οχυρό 2.000 ετών ανακαλύφθηκε στο Ουζμπεκιστάν

Μια σημαντική αρχαιολογική ανακάλυψη στο Ουζμπεκιστάν φέρνει στο «φως» ένα άγνωστο ελληνιστικό στρατιωτικό οχυρό ηλικίας περίπου 2.000 ετών, προσθέτοντας νέα στοιχεία για την παρουσία των Ελλήνων στην Κεντρική Ασία μετά τις εκστρατείες του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Η θέση, γνωστή ως Ισκαντάρ Τεπέ, είχε αρχικά θεωρηθεί μικρός οικισμός. Ωστόσο, σύγχρονες γεωφυσικές έρευνες με μαγνητομετρία και ραντάρ υπεδάφους, σε συνδυασμό με στοχευμένες ανασκαφές, αποκάλυψαν ότι επρόκειτο για ένα προσωρινό στρατιωτικό στρατόπεδο της Ελληνιστικής Περιόδου.

Οι ερευνητές εντόπισαν αμυντική τάφρο μήκους περίπου 400 μέτρων, οπές από ξύλινους πασσάλους που μαρτυρούν την ύπαρξη οχυρωματικών κατασκευών, καθώς και μεγάλα θαμμένα πιθάρια τύπου «χουμ», τα οποία φαίνεται πως χρησιμοποιούνταν για την αποθήκευση νερού, καλύπτοντας τις ανάγκες των στρατιωτών σε μια περιοχή χωρίς μόνιμη πηγή.

Παράλληλα, στην τοποθεσία βρέθηκαν περίπου 90 ταφικοί λάκκοι, αρκετοί από τους οποίους δημιουργήθηκαν μετά την εγκατάλειψη του στρατοπέδου, γεγονός που δείχνει ότι ο χώρος συνέχισε να χρησιμοποιείται ως νεκροταφείο τα επόμενα χρόνια.

Ιδιαίτερη σημασία έχουν και τα νομίσματα που ήρθαν στο φως, καθώς φέρουν τις μορφές των Ελληνοβακτρίων βασιλέων Ευθύδημου Α΄ και Δημητρίου Α΄. Τα ευρήματα αυτά χρονολογούν τη λειτουργία του στρατοπέδου στον 2ο αιώνα π.Χ.

Σύμφωνα με τον επικεφαλής της έρευνας, Λάντισλαβ Στάντσο, η μορφολογία του χώρου και η απουσία μόνιμων κτισμάτων συμφωνούν με τις ιστορικές περιγραφές ελληνικών στρατιωτικών στρατοπέδων, έναν τύπο αρχαιολογικής θέσης που σπάνια έχει εντοπιστεί και μελετηθεί στην Κεντρική Ασία.

Η ανακάλυψη θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική, καθώς ενισχύει τις γνώσεις για την εξάπλωση της ελληνιστικής επιρροής στην περιοχή και αναδεικνύει τη συμβολή των σύγχρονων γεωφυσικών μεθόδων στον εντοπισμό αρχαιολογικών θέσεων που παραμένουν κρυμμένες κάτω από την επιφάνεια του εδάφους.