Axios: Διπλό «όχι» Τραμπ στον Μπιν Σαλμάν για στρατιωτικά πλήγματα κατά των Χούθι στην Ερυθρά Θάλασσα

Την άρνηση του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, συνάντησε το επείγον αίτημα του Σαουδάραβα πρίγκιπα διαδόχου, Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, για εξαπόλυση άμεσων αμερικανικών στρατιωτικών πληγμάτων εναντίον των ανταρτών Χούθι στην Υεμένη, σύμφωνα με δημοσίευμα του Axios.

Όπως αναφέρουν αμερικανικές πηγές, ο Μπιν Σαλμάν επικοινώνησε τηλεφωνικά δύο φορές την Πέμπτη με τον Ντόναλντ Τραμπ, ζητώντας από την Ουάσιγκτον να παρέμβει αποφασιστικά καθώς οι δυνάμεις των Χούθι πλησιάζουν επικίνδυνα στο στρατηγικής σημασίας στενό του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ.

Ο Αμερικανός πρόεδρος απέρριψε το αίτημα, με αξιωματούχους των ΗΠΑ να ξεκαθαρίζουν ότι η κυβέρνηση δεν σχεδιάζει, επί του παρόντος, άμεση στρατιωτική δράση εναντίον της οργάνωσης.

Στροφή 180 μοιρών από το Ριάντ

Το αίτημα της Σαουδικής Αραβίας καταδεικνύει μια σαφή μεταβολή στρατηγικής σε σύγκριση με τον Ιούλιο. Τότε, το Ριάντ διαβεβαίωνε την Ουάσιγκτον ότι ήταν σε θέση να αντιμετωπίσει αυτόνομα την απειλή των Χούθι, απολαμβάνοντας την υποστήριξη του Τραμπ για ανεξάρτητη σαουδαραβική στρατιωτική δράση.

Έκτοτε, ωστόσο, οι ισορροπίες στο πεδίο μεταβλήθηκαν δραματικά. Οι αντάρτες Χούθι κατέλαβαν το λιμάνι Μόκα στην Ερυθρά Θάλασσα και συνέχισαν την προέλασή τους προς το Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, απειλώντας ευθέως τη διεθνή ναυσιπλοΐα και προκαλώντας έντονο εκνευρισμό στη σαουδαραβική ηγεσία.

Πληροφορίες και στόχευση αντί για πυραύλους

Αντί για άμεσα αεροπορικά πλήγματα, οι Ηνωμένες Πολιτείες ενισχύουν την παροχή πληροφοριών (intelligence) και δεδομένων στόχευσης προς τις σαουδαραβικές ένοπλες δυνάμεις.

Περίπου 200 στελέχη του αμερικανικού στρατού παρέχουν μη κινητική υποστήριξη (nonkinetic support), ενώ ο επικεφαλής της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ (CENTCOM), ναύαρχος Μπραντ Κούπερ, μετέβη εσπευσμένα στη Σαουδική Αραβία για επείγουσες συνομιλίες συντονισμού.

Βασική επιδίωξη της Ουάσιγκτον παραμένει η διατήρηση των θαλάσσιων διόδων της Ερυθράς Θάλασσας ανοιχτών, αποφεύγοντας παράλληλα το άνοιγμα ενός ακόμη στρατιωτικού μετώπου, την ώρα που το μεγαλύτερο μέρος των αμερικανικών επιχειρησιακών πόρων στη Μέση Ανατολή είναι ήδη προσηλωμένο στην πίεση προς το Ιράν και την ασφάλεια των Στενών του Ορμούζ.