Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του pronews.gr στην Google

Ίχνη κοκαΐνης, αλκοόλ και ουσιών που συνδέονται με την παρασκευή αγιαχουάσκα εντοπίστηκαν σε μουμιοποιημένα λείψανα παιδιών που θυσιάστηκαν στο πλαίσιο θρησκευτικών τελετουργιών της αυτοκρατορίας των Ίνκας.

Η νέα επιστημονική μελέτη, που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση Antiquity, εξέτασε δείγματα από τρίχες και νύχια οκτώ παιδικών μουμιών, αποκαλύπτοντας στοιχεία για τις ουσίες που είχαν καταναλώσει πριν από τον θάνατό τους.

Το πιο εντυπωσιακό εύρημα ήταν ότι και στις οκτώ περιπτώσεις εντοπίστηκαν χημικά ίχνη κοκαΐνης.

Το στοιχείο αυτό δείχνει ότι η κατανάλωση φύλλων κόκας αποτελούσε μέρος της προετοιμασίας των παιδιών για τη θυσία τους.

Οι Ίνκας θεωρούσαν την κόκα ιερό φυτό και τη χρησιμοποιούσαν σε θρησκευτικές τελετές, προσφέροντάς την ακόμη και στις θεότητές τους.

Ωστόσο, η χρήση της ενδέχεται να είχε και πρακτική σημασία, καθώς ορισμένα παιδιά οδηγούνταν σε ιερά που βρίσκονταν σε υψόμετρο άνω των 6.000 μέτρων.

Η μάσηση των φύλλων κόκας πιθανόν να τα βοηθούσε να αντιμετωπίσουν τη ναυτία και την εξάντληση που προκαλούσε η δύσκολη ανάβαση στα μεγάλα υψόμετρα.

Αλκοόλ και ψυχοδραστικές ουσίες πριν από τη θυσία

Η ανάλυση έδειξε ακόμη ότι τέσσερα από τα οκτώ παιδιά είχαν καταναλώσει αλκοόλ. Πρόκειται για την τσίτσα, ένα παραδοσιακό ποτό που παρασκευαζόταν από καλαμπόκι.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η συγκεκριμένη ουσία ενδεχομένως χορηγούνταν για να περιορίσει τις αισθήσεις των παιδιών και να τα διατηρήσει ήρεμα κατά τη διάρκεια της τελετουργικής διαδικασίας.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η περίπτωση της περίφημης «Κυρίας του Αμπάτο», γνωστής ως Χουανίτα.

Στα λείψανά της εντοπίστηκαν ίχνη αρμίνης, ενός αλκαλοειδούς που συνδέεται με φυτά του γένους Banisteriopsis, τα οποία χρησιμοποιούνται ως βασικό συστατικό στην παρασκευή της αγιαχουάσκα.

Οι ερευνητές δεν μπορούν να προσδιορίσουν με βεβαιότητα τον ακριβή ρόλο της συγκεκριμένης ουσίας.

Μία από τις πιθανές εξηγήσεις είναι ότι το σχετικό ποτό χρησιμοποιούνταν στο πλαίσιο θρησκευτικών πρακτικών που συνδέονταν με προφητικές αντιλήψεις.

Παράλληλα, οι ποσότητες των ουσιών δεν ήταν ίδιες σε όλα τα παιδιά.

Σε μία περίπτωση, μάλιστα, καταγράφηκε ιδιαίτερα μεγάλη αύξηση στην κατανάλωση κόκας κατά τον τελευταίο μήνα πριν από τον θάνατο, γεγονός που ενδέχεται να συνδέεται με την εντατικοποίηση της προετοιμασίας για τη θυσία.

Η τελετουργία της καπακότσα

Η πρακτική των παιδικών θυσιών ήταν γνωστή στους Ίνκας ως «καπακότσα» (capacocha) και αναπτύχθηκε ιδιαίτερα κατά τον 15ο αιώνα, όταν η αυτοκρατορία βρισκόταν στο απόγειο της ισχύος της.

Τα παιδιά επιλέγονταν από διαφορετικές περιοχές της αυτοκρατορίας, με βασικά κριτήρια την ηλικία, την αγνότητα και την ιδιαίτερη ομορφιά τους.

Στη συνέχεια μεταφέρονταν στο Κούσκο, το πολιτικό και θρησκευτικό κέντρο των Ίνκας, από όπου ξεκινούσαν δύσκολες διαδρομές προς απομονωμένα ιερά στις κορυφές των βουνών.

Εκεί πραγματοποιούνταν οι θυσίες.

Σύμφωνα με τα ιστορικά στοιχεία, τα παιδιά θανατώνονταν με χτύπημα στο κεφάλι από ρόπαλο και στη συνέχεια ενταφιάζονταν στα ιερά, όπου οι Ίνκας πίστευαν ότι λειτουργούσαν ως ενδιάμεσοι ανάμεσα στους ανθρώπους και τους θεούς.

Οι μουμιοποιημένες σοροί αποκτούσαν ιδιαίτερη θρησκευτική σημασία και αντιμετωπίζονταν σε ορισμένες περιπτώσεις ως χρησμοί, ενώ ακόμη και συγγενείς των παιδιών συμμετείχαν στη λατρεία τους.

Τι αποκάλυψε η επιστημονική ανάλυση

Επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης είναι η δρ Ντάγκμαρα Σόχα από το Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας. Η ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε δείγματα από τρίχες και νύχια, καθώς η κερατίνη που περιέχουν μπορεί να διατηρεί ίχνη ουσιών που είχαν εισέλθει στον οργανισμό.

Όπως εξήγησε η ίδια, στόχος ήταν να εντοπιστεί ένα ευρύτερο φάσμα ψυχοδραστικών ουσιών και να εξεταστεί εάν η χρήση τους διαφοροποιούνταν ανάλογα με την περιοχή όπου πραγματοποιούνταν οι τελετές.

Η ερευνήτρια υπογράμμισε ότι τα αποτελέσματα δείχνουν πως η καπακότσα δεν ακολουθούσε παντού ένα ενιαίο τελετουργικό πρότυπο. Αντίθετα, οι πρακτικές φαίνεται ότι προσαρμόζονταν στις τοπικές θρησκευτικές παραδόσεις και στις λατρείες που συνδέονταν με κάθε ιερό βουνό.

Η διατήρηση των μουμιών σε εξαιρετική κατάσταση, χάρη στις χαμηλές θερμοκρασίες και την ιδιαίτερα ξηρή ατμόσφαιρα των ορεινών περιοχών, επέτρεψε στους επιστήμονες να εξετάσουν στοιχεία που παρέμεναν κρυμμένα για περίπου πέντε αιώνες.

Δείτε μας ζωντανά στο YouTube, Twitch, X, Telegram