Αν σταματήσεις να πληρώνεις ένα δάνειο, πότε πραγματικά αρχίζουν τα δύσκολα;

Μία απλή καθυστέρηση στη δόση ενός δανείου δεν σημαίνει ότι την επόμενη ημέρα κάποιος κινδυνεύει να χάσει το σπίτι του. Σημαίνει όμως ότι έχει ξεκινήσει μια διαδικασία που, αν αφεθεί χωρίς καμία αντίδραση για μήνες, μπορεί να γίνει πολύ σοβαρή.

Στην Ελλάδα, μόλις μια οφειλή μείνει απλήρωτη αρχίζει να θεωρείται ληξιπρόθεσμη. Αν η καθυστέρηση ξεπεράσει τις 30 ημερολογιακές ημέρες, ο πιστωτής ή ο servicer μπορεί να εντάξει τον δανειολήπτη στη διαδικασία επίλυσης καθυστερήσεων και να ζητήσει οικονομικά στοιχεία ώστε να εξεταστεί κάποια ρύθμιση.

Εδώ βρίσκεται και το πρώτο κρίσιμο σημείο: η επικοινωνία. Κάποιος που αντιμετωπίζει οικονομική δυσκολία έχει πολύ περισσότερες πιθανότητες να βρει λύση όταν ανταποκρίνεται στις επιστολές και στις προτάσεις ρύθμισης, παρά όταν αγνοεί εντελώς την κατάσταση.

Όσο περνά ο χρόνος, η οφειλή μπορεί να επιβαρύνεται με τόκους υπερημερίας και άλλα έξοδα. Αν το δάνειο παραμείνει σε βαθιά καθυστέρηση, μπορεί να καταγγελθεί και να ακολουθήσουν νομικές διαδικασίες, όπως διαταγή πληρωμής και μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης, ανάλογα με το είδος του δανείου και τις εξασφαλίσεις του.

Δεν υπάρχει λοιπόν μία ημερομηνία στην οποία «ξαφνικά χάνονται όλα». Υπάρχει μια ακολουθία σταδίων, και το σημαντικότερο λάθος είναι να αφήσει κάποιος τους μήνες να περνούν θεωρώντας ότι όσο δεν συμβαίνει τίποτα, το πρόβλημα εξαφανίζεται.

Στην πράξη, τα δύσκολα δεν αρχίζουν όταν έρθει το τελευταίο χαρτί – αρχίζουν όταν σταματήσεις να απαντάς στα πρώτα.