Οι άνθρωποι θα μπορούσαν να ζήσουν έως και 156 χρόνια: Το DNA είναι το τελευταίο εμπόδιο στη μάχη με τη γήρανση

Μέχρι σήμερα η ιδέα ότι ο άνθρωπος θα μπορούσε να ξεπεράσει κατά πολύ το σημερινό όριο ζωής έμοιαζε περισσότερο με σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

Ωστόσο, νέα έρευνα υποστηρίζει ότι υπό ιδανικές συνθήκες, όπου θα είχαν αντιμετωπιστεί όλοι οι γνωστοί μηχανισμοί γήρανσης, η ανθρώπινη ζωή θα μπορούσε θεωρητικά να φτάσει ακόμη και τα 156 χρόνια.

Το μεγαλύτερο εμπόδιο, σύμφωνα με τους επιστήμονες, δεν είναι η φθορά των οργάνων συνολικά, αλλά οι σωματικές μεταλλάξεις, δηλαδή οι μη αναστρέψιμες αλλαγές στο DNA που συσσωρεύονται στα κύτταρα όσο περνούν τα χρόνια.

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό npj Aging, βασίστηκε σε ένα μαθηματικό μοντέλο που εξέτασε τι θα συνέβαινε αν εξαλείφονταν όλοι οι βασικοί παράγοντες γήρανσης, εκτός από τις μεταλλάξεις αυτές.

Οι ερευνητές κατέληξαν ότι ακόμη και σε ένα υποθετικό σενάριο όπου ο άνθρωπος δεν θα γερνούσε με τους γνωστούς μηχανισμούς, η διάρκεια ζωής θα παρέμενε περιορισμένη, περίπου μεταξύ 146 και 194 ετών, με το πιο πιθανό ανώτατο όριο να βρίσκεται γύρω στα 156 χρόνια.

Ο εγκέφαλος και η καρδιά βάζουν το όριο

Οι επιστήμονες εντόπισαν δύο κρίσιμα σημεία του οργανισμού που καθορίζουν το τέλος της ανθρώπινης αντοχής: τα κύτταρα του εγκεφάλου και της καρδιάς.

Οι νευρώνες και τα καρδιομυοκύτταρα έχουν περιορισμένη δυνατότητα ανανέωσης.

Σε αντίθεση με άλλα όργανα, τα οποία μπορούν να αντικαθιστούν συνεχώς κατεστραμμένα κύτταρα, οι συγκεκριμένοι ιστοί συσσωρεύουν με τον χρόνο τις βλάβες του DNA.

Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και αν αντιμετωπιστούν άλλες μορφές γήρανσης, όπως η δυσλειτουργία των μιτοχονδρίων ή οι επιγενετικές αλλαγές, η σταδιακή συσσώρευση μεταλλάξεων στα κύτταρα που δεν ανανεώνονται θα συνεχίσει να αποτελεί περιοριστικό παράγοντα.

Οι ασθένειες της μεγάλης ηλικίας συνδέονται με αυτή τη φθορά

Οι ερευνητές σημειώνουν ότι το εύρημα μπορεί να εξηγεί γιατί ασθένειες όπως η άνοια και η καρδιακή ανεπάρκεια εμφανίζονται συχνότερα σε πολύ προχωρημένες ηλικίες.

Τα όργανα που διαθέτουν μηχανισμούς αναγέννησης μπορούν να αντιμετωπίσουν για μεγαλύτερο διάστημα τη συσσώρευση βλαβών, όμως ο εγκέφαλος και η καρδιά δεν έχουν την ίδια δυνατότητα «επισκευής».

Νέα κατεύθυνση στη μάχη κατά της γήρανσης

Οι επιστήμονες υπογραμμίζουν ότι η έρευνα δεν σημαίνει πως ο άνθρωπος θα ζει σύντομα πάνω από 150 χρόνια. Αντίθετα, προσφέρει έναν νέο τρόπο κατανόησης των μηχανισμών που περιορίζουν τη ζωή.

Το επόμενο βήμα είναι η δημιουργία πιο ολοκληρωμένων μοντέλων που θα εξετάζουν μαζί όλους τους παράγοντες γήρανσης, όπως τη φθορά των μιτοχονδρίων, τη βράχυνση των τελομερών και την απώλεια της ικανότητας των κυττάρων να διατηρούν σωστά τις πρωτεΐνες τους.

Το βασικό συμπέρασμα των επιστημόνων είναι ότι η ανθρώπινη μακροζωία δεν εξαρτάται μόνο από το πόσο αργά γερνά το σώμα, αλλά κυρίως από το αν μπορεί να προστατευτεί η λειτουργία των κυττάρων που δεν μπορούν να αντικατασταθούν.