NASA: Τώρα αρχίζει η πραγματική δοκιμασία για το σώμα των αστροναυτών της αποστολής Artemis II

Οι αστροναύτες της αποστολής Artemis II της NASA, μπορεί να ολοκλήρωσαν με επιτυχία το ταξίδι τους στη Σελήνη, ωστόσο η επιστροφή για το σώμα τους μόλις ξεκίνησε καθώς δεν θα είναι πια το ίδιο.

Μπορεί να φαίνονται καλά τη στιγμή της επιστροφής, όμως το σώμα τους έχει ήδη αρχίσει να αλλάζει.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, σε συνθήκες μικροβαρύτητας:

– οι μύες αρχίζουν να ατροφούν
– τα οστά χάνουν πυκνότητα
-το καρδιαγγειακό σύστημα απορρυθμίζεται

Ακόμα και μέσα σε λίγες ημέρες, το σώμα προσαρμόζεται σε ένα περιβάλλον χωρίς βάρος, και αυτή η προσαρμογή γίνεται πρόβλημα μόλις επιστρέψουν στη Γη.

Παράλληλα, όπως έχουν δείξει μελέτες της NASA, στο διάστημα μεταβάλλεται η κατανομή των υγρών στο σώμα και μειώνεται ο όγκος αίματος. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, κατά την επιστροφή στη Γη, πολλοί αστροναύτες να εμφανίζουν ζάλη ή αδυναμία όταν προσπαθούν να σταθούν όρθιοι.

Την ίδια στιγμή, η παρατεταμένη έκθεση σε συνθήκες μικροβαρύτητας επηρεάζει συνολικά το μυοσκελετικό σύστημα.

Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι η απώλεια μυϊκής μάζας μπορεί να είναι σημαντική, ενώ η οστική πυκνότητα μειώνεται σταδιακά, θυμίζοντας μία μορφή «επιταχυνόμενης γήρανσης» του οργανισμού.

Σύμφωνα με τον ειδικό Κέβιν Φονγκ, μελέτες έχουν δείξει ότι οι αστροναύτες μπορούν να χάσουν έως και το ένα τρίτο της μυϊκής τους μάζας σε συγκεκριμένες ομάδες μυών μέσα σε μόλις 7 έως 10 ημέρες πτήσης.

Τώρα, οι αστροναύτες πρέπει να «ξαναμάθουν» να στέκονται όρθιοι.

Ισορροπία και εγκέφαλος: Όταν το σώμα «ξεχνά» τη βαρύτητα

Η επιστροφή στη Γη δεν είναι απλή υπόθεση. Πολλοί αστροναύτες δυσκολεύονται ακόμα και να περπατήσουν τις πρώτες ώρες, καθώς το σώμα τους έχει προσαρμοστεί σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας.

Η ισορροπία, ο προσανατολισμός και ο συντονισμός χρειάζονται χρόνο για να επανέλθουν.

Ο εγκέφαλος πρέπει να επαναπρογραμματιστεί, ώστε να συγχρονίσει ξανά τα σήματα από τα μάτια, τα αυτιά και τους μύες.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι αστροναύτες αναφέρουν και μία μορφή «νοητικής θολούρας», με μειωμένη συγκέντρωση και πιο αργή αντίδραση, καθώς ο εγκέφαλος προσαρμόζεται εκ νέου στις συνθήκες της βαρύτητας.

Όραση και πίεση: Οι αόρατες αλλαγές

Ένα από τα πιο περίεργα φαινόμενα που καταγράφονται είναι οι αλλαγές στην όραση.

Στο διάστημα, τα υγρά του σώματος μετακινούνται προς το πάνω μέρος, προκαλώντας:

– πίεση στο οπτικό νεύρο
– θολή όραση
– δυσκολία στην εστίαση

Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι αλλαγές αυτές μπορεί να επιμείνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Η έκθεση στην ακτινοβολία

Η αποστολή στο βαθύ διάστημα φέρνει τους αστροναύτες αντιμέτωπους με μία ακόμη πρόκληση: την κοσμική ακτινοβολία.

Μακριά από το προστατευτικό μαγνητικό πεδίο της Γης, το ανθρώπινο σώμα εκτίθεται σε υψηλότερα επίπεδα ακτινοβολίας, τα οποία συνδέονται με κυτταρικές βλάβες, αυξημένο βιολογικό στρες και πιθανές μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στην υγεία.

Οι επιστήμονες τονίζουν ότι η έκθεση αυτή αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τις μελλοντικές αποστολές βαθύ διαστήματος, καθώς οι επιπτώσεις της μπορεί να είναι σωρευτικές και να εμφανιστούν χρόνια αργότερα.

Το ανοσοποιητικό σε δοκιμασία

Εκτός από τους μύες και τα οστά, επηρεάζεται και το ανοσοποιητικό σύστημα.

Μελέτες της NASA έχουν δείξει ότι στο διάστημα παρατηρούνται αλλαγές στην ανοσολογική απόκριση, γεγονός που μπορεί να καταστήσει τον οργανισμό πιο ευάλωτο.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, έχει καταγραφεί ακόμη και επανενεργοποίηση ιών που παραμένουν σε λανθάνουσα κατάσταση στο ανθρώπινο σώμα.

Η ψυχολογική επιστροφή στη Γη

Το τέλος της αποστολής δεν σημαίνει και το τέλος της δοκιμασίας.

Μετά από ημέρες απομόνωσης, περιορισμένου χώρου και έντασης, οι αστροναύτες επιστρέφουν σε έναν κόσμο που μοιάζει, παραδόξως, διαφορετικός.

Η επαναπροσαρμογή μπορεί να συνοδεύεται από:

– ψυχική κόπωση
– συναισθηματική φόρτιση
– ένα αίσθημα «κενού» μετά από μια εμπειρία ζωής